هر چقدر بیشتر درباره اسلام و قرآن یاد میگیرم، بیشتر احساس میکنم که دوست داشته میشوم و پذیرفته میشوم.
السلام علیکم - ممکنه من فقط با مسجدی که پیدا کردم شانس آوردم، اما یک خواهری که اونجا کار میکنه و امام واقعاً حمایتم کردن. من تونستم درباره گذشتهام، تروما و آزارهایی که دیدم، و اینکه چرا کارهایی که میکنم رو انجام میدم، صحبت کنم. هیچکس منو گناهکار خطاب نکرد یا نگفت که باید متوقف بشم یا تهدیدم نکرد با آتش جهنم. در عوض، محبت نشون دادن، سعی نکردن از من سوءاستفاده کنن و حمایت و مراقبت واقعی ارائه دادن. جالبه - همون تعالیم مهربانانهای که در کلیسای مسیحی شنیدم، اینجا هم هست، اما اونجا هیچ وقت احساس پذیرش نکردم. اونجا حس میکردم قضاوت میشم. اینجا، با این مردم و از طریق یادگیری بیشتر درباره اسلام و قرآن، بالاخره احساس درک شدن و خوش آمد گفتن میکنم.