Iymon yukidan ezilib
Bilaman, bu hayot bir sinovdir, va musulmonlar sifatida bizga sinovlar Allohning sevgisining belgisi deb aytiladi. Sinov qancha qattiq bo‘lsa, mukofot shuncha katta, to‘g‘rimi? Lekin faqat musulmon bo‘lishning o‘zi juda og‘ir tuyulsa, nima qilish kerak? Qancha urinmayin, hech qachon yetarli emas - va Allohning ne'matlari cheksizligini tushunaman, lekin charchadim. Har kuni qo‘rquv va xavotir ichida uyg‘onaman. O‘zimni doim boshqalarning rahm-shafqatiga qolgan kabi his qilaman, iymonim tufayli meni hukm qilishlari yoki xafa qilishlaridan qo‘rqaman. Vaziyat shunchalik yomonlashdiki, tinchlik topish uchun o‘limni orzu qila boshladim. Islom haqida gap ochilsa, yuragim tez ura boshlaydi va vahimaga tushayotganday bo‘laman. Endi nima qilishni bilmayman. Yaxshi musulmon bo‘lish uchun juda ko‘p narsadan - musiqa, rasm chizish, moda va hatto ish takliflaridan ham voz kechdim. Buni Allohni rozi qilish uchun qildim, lekin hozir o‘zimni ichimdan bo‘m-bo‘sh his qilyapman.