Iymonimdan Uzoqlashganimni Hiss Etaman

Hammaga salom. Oxirgi paytlarda juda qiynalayapman. Namozda qalbim hozir bo‘lmayapti, xayolim har tomonga tarqab ketadi. Qur’on yodlayapman ham, lekin ko‘nglimda bir og‘irlik bor. O‘qiganimda, shunchaki to‘xtab, ketgim keladi. Hattoki, ertalab va kechqurun o‘qiydigan zikrlarim ham yukdek tuyuladi - umuman diqqatimni to‘play olmayapman. Nima bo‘layotganini o‘zim ham tushunmayapman. Allohga munosib ravishda yuzlanishga o‘zimni juda charchagandek his qilyapman. Islomiy ma’ruzalar tinglashga harakat qilaman-u, lekin butunlay uzilib qolaman. Bu meni qo‘rqitadi; iymonim barmoqlarim orasidan sirg‘alib ketayotganini ko‘rib turgandekman va buni qanday to‘xtatishni bilmayman. Oldinlari opa-singillarga nasihat beradigan men edim - endi esa adashgan va yordamga muhtoj bo‘lganning o‘ziman. O‘zimni boshqara olmayotgandekman... Nima qilishim kerak?