Yo'qolgan his va belgi kerakligi
Hammaga salom, men fikrlarim va hislarim bilan juda qattiq kurashib kelayotgan bir singliman. Alhamdulilloh, Alloh menga moddiy jihatdan ko‘p ne’matlar berdi va buning uchun chin dildan shukr qilaman. Lekin oxirgi 5-6 yildan beri hissiy va ruhiy jihatdan nihoyatda charchadim. O‘sib kelayotganimda men shunday 'iste’dodli bola' edim va ota-onamning mendan katta umidlari bor edi - ular meni ko‘p majburlar edi, ba’zida jismonan va ruhan ozor beradigan darajada qattiqqo‘l munosabatda bo‘lishardi. Vaqt o‘tishi bilan men batamom holdan toydim. Baholarim pasayib ketdi va umidimni yo‘qota boshladim. Haligacha Allohga ishonaman, shubhasiz, lekin so‘nggi paytlarda ishlar har qachongidan ham og‘irroq tuyulmoqda. O‘qish - bu bir jang, yaxshi baholar olish esa imkonsiz bo‘lib ko‘rinadi. Men uydan uzoqda, boshqa mamlakatdagi yotoqxonada yashayman va rostini aytsam, bu yer menga yoqmaydi - garchi o‘zim xohlagan kursga kirganimga shukr qilsam ham. Atrofimdagilar meni yoqtirmayotganga o‘xshaydi, chunki mening ishlarim yaxshi ketmadi va men o‘qishning yarmida depressiyaga tushib qoldim. Men qiyinchilikdan keyin yengillik kelishiga bo‘lgan umidimni yo‘qotib qo‘yishdan qo‘rqaman. Bu haqiqat emas deganim yo‘q, faqat hozir umidim qandaydir sirilib ketayotganini his qilib, uni yo‘qotishni istamayman.