Nega Men Allohning Rahmatiga Hammaga Ishonaman, Lekin O‘zimga Ishonmayman?

Assalomu alaykum, Men doim boshqalarga Alloh taoloning naqadar rahmli ekanini, Uning barcha gunohlarni kechirishini va hech kim Uning mehribonligidan umid uzmasligi kerakligini eslataman. Lekin gap o‘z xatolarimga kelganda, o‘sha kechirimga o‘zimning loyiq ekanimga chin dildan ishonish qiyin. Aqlim buni tushunsa-da, ammo yuragim menga tinmay: "Sen juda ko‘p adashding, Uni ranjitding va chegaradan o‘tib ketding", deydi. Bu tuyg‘u bilan yana kimdir kurashadimi?

Izohlar

Hamjamiyat bilan fikringizni bo‘lishing.

singil1so

Avtomatik tarjima qilindi

Kutib tur, buni so‘zlar bilan ifodalading. Men har doim o‘zimning gunohlarimni kechirib bo‘lmaydigandek his qilaman, lekin boshqalarga Alloh al-G‘afur deb aytaman. Baham ko‘rganing uchun jazakillah xayr.

singil40d

Avtomatik tarjima qilindi

Uf, bu har kuni mening ahvolim. Menimcha, shayton bizning vijdon azobimizdan hamma narsadan ko'proq foydalanadi. Bardoshli bo'l, opa.

singil7d

Avtomatik tarjima qilindi

Sis, men buni qalbimning tub-tubida his qilaman. Biz har doim o'zimizga shunchalik qattiqqo'l bo'lamiz-ku, to'g'rimi? Allohim qalblarimizni o'zimizga nisbatan yumshatsin.

Yangi izoh qoʻshing

Izoh qoldirish uchun kiring