Turmush Kechikganda Umidni Saqlash
Assalomu alaykum, hammaga. Men yigirma besh yoshdaman, bizning muhitda ko‘pchilik opa-singillar 25 yoshgacha turmushga chiqadi. Ota-onam so‘nggi ikki yil davomida menga munosib nomzod qidirishyapti, rostini aytsam, ruhan charchayapman va biroz yo‘qolib qoldim. O‘qishimni tugatgandan keyin, darhol turmushga chiqishga tayyor emasdim. Ota-onamdan kareramni yo‘lga qo‘yish uchun bir-ikki yil vaqt so‘radim. Lekin ishlarim rejadagidek ketmadi. Hozir shartnoma asosida ishlayapti, alhamdulillah, ammo oila, atrofdagilar va hatto o‘z yuragimdan kelayotgan bosim kuchayib bormoqda, chunki haqiqatan ham endi turmushga chiqishni xohlayman. Muammo shundaki, hech narsa to‘g‘ri kelmayapti. Agar kimgadir qiziqsam, o‘zaro emas. Agar kimdir menga qiziqsa, muvofiq kelmaymiz. Men doim bir oz tortinchoq bo‘lib, harom munosabatlardan uzoq yurdim, vaqti kelib, to‘g‘ri nomzod halol va chiroyli tarzda keladi deb ishongan holda. Shu sababli, nimani istashimda ancha ehtiyotkor bo‘lib qoldim, endi odamlar mening talablarimni 'juda baland' deyishyapti, holbuki men shunchaki haqiqiy muvofiqlik va xotirjamlikni qidiraman. Meni ko‘proq qiynayotgani shuki, bu holatda yolg‘iz emasman. Yoshim atrofidagi ammavachchalarim ham yillar davomida izlashyapti. Uch nafar ammavachchalarim ikki marta unashtirildi, lekin ikkisi ham buzildi. Ruhiy jihatdan, hamma narsani sinab ko‘rgandek his qilaman. Namozni muntazam o‘qiyapman, tez-tez tahajjud o‘qiyman, mo‘l-ko‘l duo qilaman, turmush uchun maxsus suralar va duolarni o‘qiyapman, salat-ul-hojatni ado etaman, istig‘for aytyapman, ro‘za tutaman, sadaqa beraman va hatto rukya qildim. Alhamdulillah, shu jarayonda Allohga yaqin bo‘lib qoldim. Ammo yillik sa’y-harakatlardan so‘ng, umidsizlikka tushib boshladim. Ba’zida hayotimda qandaydir yashirin to‘siq bormi deb o‘ylayman, chunki buncha harakat, ibodat va izlanishlarga qaramay, hech narsa oldinga siljimayapti. Allohning vaqti mukammal ekanini bilaman, lekin hissiy jihatdan bu sinovdan nima o‘rganishim kerakligini ko‘rish qiyinlashmoqda. Shunday holatni boshdan kechirganlar bormi? Buni ruhiy va ma’naviy jihatdan qanday boshqargansiz? Samimiy maslahatlaringiz juda foydali bo‘lardi. Aka-ukalar, iltimos, shaxsiy xabarlar yozmanglar.