Musulmon bo‘lish haqida o‘ylayapman – Ba’zi savollarim bor

Assalomu alaykum hammaga! Anchadan beri bu haqida ikkilanib yuribman, lekin to‘g‘ridan-to‘g‘ri gapga o‘tishga harakat qilaman. Hozir 20 yoshdaman, 14 yoshligimda Islomni o‘rganishni boshlaganman. Qur’on o‘qiganman va ba’zan namoz o‘qishga harakat qilganman. Rostini aytsam, bomdod namozi menga shunday tinchlik berganki, o‘shandan beri bunday tinchlikni his qilmaganman va bu tuyg‘u yillar davomida ichimda saqlanib qolgan. Qisqasi, onam buni bilib qoldi va to‘xtatishimni aytdi – o‘zi dindor emas, lekin bu ishimdan mamnun bo‘lmadi. Shunday qilib, men buni tashladim, lekin har doim miyamning bir chetida, xuddi qutulolmaydigan og‘irlikdek turardi. So‘nggi paytlarda yana o‘sha tinchlikka muhtojman deb o‘ylayapman. E’tiqodimni aniqlash uchun Qur’on o‘qishga harakat qilyapman, lekin Islom haqida hali ham ko‘p narsani eslayman. Ammo, ayrim masalalar borki, ularni to‘liq hal qilolmayapman va musulmon do‘stlarim bilan gaplashishga yoki masjidga borib imom bilan suhbatlashishga biroz asabiyman. Miyam ikkiga bo‘lingandek – bir tarafim Xudoga ishonadi, boshqa tarafim esa shu shubhalar tufayli qarshi kurashadi. 1. Birinchi navbatda evolyutsiya. Biologiyani o‘qiyapman va evolyutsiya nazariyasiga ishonaman, chunki qazilmalar, biokimyo, hujayralar… juda ko‘p dalillar bor. Bu 100% mukammal deyish qiyin – ilm har doim yangilanib turadi – lekin belgilar shunga ishora qiladi. Rivojlanish biologiyasi darslarini olganimdan keyin, hayot Xudoning yaratgani bo‘lib, keyinchalik rivojlangan bo‘lishi mumkin deb o‘ylay boshladim. Ammo keyin Odam (alayhissalom) birinchi inson ekanligi, bizdan oldin neandertallar bo‘lgani kabi narsalar haqida o‘ylab qolaman. Bu chalkash. 2. Menda bir jinsga nisbatan moyillik bor. Agar bu juda noto‘g‘ri bo‘lsa, nega Alloh meni shunday yaratganini tushunmayapman va o‘zimning katta bir qismimni yashirishga majburman. Diniy matnlardan tashqari, buning noto‘g‘riligini tushunolmayapman – biz kimni sevishimizni tanlamaymiz-ku, to‘g‘rimi? Miyamdagi kimyoviy moddalarni men boshqalardan ko‘ra ko‘proq boshqara olmayman. Ba’zan bu Allohning sinovi deb o‘ylayman, lekin bu shunchaki bir fikr. 3. Dunyoda yaxshi insonlarning oxirati haqida nima deyish mumkin? Agar ular musulmon bo‘lmasa yoki hatto Xudoga ishonmasa, ular do‘zaxga mahkummi? Alloh o‘tgan, hozirgi va kelajakni bilgani uchun, nega ba’zi odamlar boshidanoq yo‘qolgandek ko‘rinishini tushunish qiyin. Men buni baham ko‘rdim, chunki Islom meni o‘ziga qaytarayotgandek his qilyapman, lekin bu masalalarni hal qilmaguncha to‘liq bag‘ishlana olmayman. Ba’zi fikrlarni unutgan bo‘lsam kerak, lekin ularni hozirgacha hech qachon yozib olmaganman, shuning uchun hammasini eslay olmayapman. Iltimos, mening tushunmovchiliklarimni to‘g‘irlang va ochiq fikrda bo‘ling. Va oxirgi bir narsa: siz nega Allohga ishonasiz va, ayniqsa Islomda, e’tiqodingizni kuchli saqlaydigan nima? Bu shaxsiy savol, shuning uchun javob berishingiz shart emas, lekin fikringizni eshitishni juda istardim. Bu uzoq xabarni o‘qigan har kimga Jazakumullohu xayran. 😄 Tahrir: Javob bergan barchaga rahmat – buni juda qadrlayman va bu menga ko‘p narsani o‘ylash uchun imkon beradi.