Charchagan Qaytgan: Tutib Qolishga Harakat Qilib, Qaytadan Boshlash Zarurati

Assalomu alaykum. Rostdan ham bu gapni ko‘nglimdan chiqarishim kerak. Ikki yil oldin nasroniylikni tashlab musulmon bo‘ldim. Tez sodir bo‘ldi – qorong‘u damlarda edim, kuchli ruhiy tortishish his qildim va deyarli hech qanday bilimga ega bo‘lmagan holda shunchaki sakrab tushdim. Bir muddat amaliyotimni yashirdim, biror joyga borayotganda hijobni yashirincha kiyib, oxiri ko‘chib ketib oilamga aytdim. Musulmon bo‘lganimdan beri hayot og‘irdek tuyuladi. Islomning o‘zi qiyin emas, lekin mening tajribam shunchalik yolg‘izlikka to‘la bo‘ldiki. Shahodatimni qabul qilgan do‘stim to‘satdan vafot etdi. Keyin birinchi Ramazonim keldi va men juda hayajonlangan edim, lekin har bir iftorni yolg‘iz o‘tkazdim, ishdan keyin ovqat pishirishga shoshilib, hech kim bilan bo‘lisholmadim. Hayit ham xuddi shunday jimjitlikda o‘tdi. Odamlar menga turmush qurishni aytishda davom etadi, lekin bu fikr hozir meni undan sovutdi – qidirib ko‘rdim va rostini aytsam, musulmon erkaklarning ishlarni qanday boshqarganidan bezor bo‘ldim. Qaytgan ekanligim, madaniyatim boshqacha yoki oilam musulmon emasligi sababli qayta-qayta rad javobini olaman. Bu shunchalik asabiylashtiradiki. Musulmon bo‘lganimdan keyin deyarli barcha do‘stlarimni yo‘qotdim, ularni men uzoqlashtirganim uchun emas, balki ularning oilalari endi musulmon ekanligim sababli mendan uzoqlashishni aytganlari uchun. Butun umrim davomida hayotimda bo‘ladi deb o‘ylagan insonlar hozir men bilan deyarli gaplashmaydi. Bir vaqtlar tatuirovka ustasi yoki bufetchi bo‘lishni orzu qilardim, lekin ikkalasi ham harom bo‘lgani uchun bironini amalga oshira olmayman. Maqsadim yo‘qolib qolgandek tuyuladi. Oilam qo‘llab-quvvatlamaydi, yashayotgan musulmon jamoasi esa zaharli – qaytganingiz uchun maqtashadi, lekin haqiqiy do‘stlik yoki turmush qurishga kelganda, hech qachon yetarlicha yaxshi emassiz. Juda ko‘p duo qildim, yengillik so‘rab yolvordim, lekin osonroq bo‘lmayotgandek tuyuladi. Shuningdek, juda ko‘p misoginiyani ko‘rdim. Hijob bilan bog‘liq bosim haqiqatdan ham aql bovar qilmaydigan – uni hech qachon to‘g‘ri kiymaysiz, yoki juda ovozingiz baland, yoki kiyimlaringiz yetarlicha keng emas. Shuning bilan birga, erkaklar ko‘zlarini himoya qilishmaganliklari uchun kamdan-kam tanbeh beriladi. Bu charchatadi. Bilaman, men hammasiga shoshildim. Ikki yildan so‘ng Islom haqida ko‘p narsa o‘rgandim va o‘qishda davom etdim, lekin din meni bunchalik baxtsiz qilmasligi kerak. Davom eta olmayotgandek his qilmasligim kerak. Bilaman, bu hayot sinovdir, lekin nega bunchalik qiyin deb so‘rayveraman. Yana hayotdan zavqlanmoqchiman, o‘zim sevadigan kasb topmoqchiman va ambitsiyalarimni hurmat qiladigan, meni faqat xotin va ona sifatida ko‘rmaydigan inson bilan bo‘lishni istayman – men sherik istayman, qarovchi rolini emas. Ichki e‘tiqodimda hali ham yagona Xudoga va Muhammad payg‘ambar (sollallohu alayhi vasallam) oxirgi elchi ekanligiga ishonaman. Lekin men ortga chekinib, asta-sekin qaytadan boshlashim kerak deb o‘ylayman. Musulmon bo‘lganimdan beri menga qanday muomala qilinganiga shunchalik g‘azabdaman-ki, bu dindan nafratlanishimga olib kelmoqda, bu esa yuragimni sindiradi. Adashganman, Islom meni mustahkam tutsa-da, ruhiy salomatligimga zarar yetkazmoqda. Nima qilishni bilmayman.