Oldin ko‘ngil qolgan bo‘lsa, umid qilish qiyin bo‘lganda

Assalomu alaykum, bolalar, ichimda bir narsa qiynayapti. Shunday paytlar bo‘lganki, men bir narsani juda qattiq xohlab, duolarimda butun qalbimni to‘kib, Alloh ijobat qilishiga chin dildan ishonganman. Ammo keyin ishlar yurishmagan. Qayta-qayta. Endi shu holatga keldimki, o‘zimni qandaydir tayyorlab qo‘yaman – ya’ni, hali ham duo qilaman, lekin ichimda biror narsani to‘liq kutishdan qo‘rqaman, chunki yana xafa bo‘lishni xohlamayman. Hadisda aytilishicha, Alloh biz Uni qanday o‘ylasak, shundaydir, lekin oldin ko‘ngling qolgan bo‘lsa, bu qiyin ekan. Buni qanday yengsam bo‘ladi? O‘zimni yuqori umidlarga majburlashim kerakmi, hatto ongim “balki bo‘lmas” deb pichirlab tursa ham? Yoki ko‘nglimda shu qo‘rquv bilan duo qilishda davom etsam bo‘ladimi? Shubhalarim iymonimni buzishini xohlamayman. Maslahat bormi?