Yaxshiroq imkoniyatlar uchun chet elga ko'chishni o'ylayotgan ota-onalarga bir so'z
Bismillah, men muhim bir narsani aytmoqchiman. Men Saudiya Arabistonida tug'ilganman, bilasizmi, u yer aslida iqtisodiy jihatdan barqaror. Onam tomonidan bobom italyan edi, va urush hamda Mussolini tufayli u bizni Italiyaga ko'chirgan. Mening kelib chiqishim aralash - livanlik, efiopiyalik, italyan. Saudiya Arabistonida tug'ilgan bo'lsam ham, u yerda qolish uchun fuqaroligim yo'q edi. Kimdir nega bunday ishlayotganini tushuntirib bera oladimi? Nima bo'lganda ham, onam bizni Italiyaga olib ketdi, chunki Yevropani katta sovg'a deb o'ylardi. Ayrim amakilarim va amakivachchalarim AQShga ketishdi. Dadam ikki yil Italiyada qoldi, lekin keyin Saudiya Arabistoniga qaytib ketdi, chunki u shu yerni afzal ko'rardi va u yerda fuqaroliksiz ham ish joyi bor edi. Bitta amakim esa tug'ilgan joyi Livanga ko'chdi, chunki u eng kattasi edi. Dadamning oilasining ko'pchiligi Livanda tug'ilgan; u 9 yoshida fuqarolar urushi tufayli ketishga majbur bo'lgan. Esda tuting, ularning hech biri saudiyalik emas, shuning uchun fuqarolik yo'q. Endi, ota-onam bolalarni to'g'ri tarbiyalashni bilmasdi va biz bilan hech qachon yaqin munosabat o'rnatishmadi. Ular o'qimishli emas edi. Dadam hunarmand edi va Saudiya Arabistonida yaxshi pul topardi, toki uning homiysi qarzdor bo'lib, to'lashdan bosh tortdi, shunda u hammasini yo'qotdi - bu ancha oldin bo'lgan. Dadam aslida hech qachon farzand ko'rishni istamagan. Bu juda chigal holat, lekin siz tushunishingiz uchun aytib berishim kerak. Pul yetishmovchiligi tufayli dadam bizga arabchani o'rgatmadi, onam esa faqat amharcha bilardi. Maktab-chi? Deyarli yo'q edi. Keyin buvim dadamni livanlik bir ayolga uylanishga majbur qildi, bu esa ota-onamning ajralishiga olib keldi, chunki onam uning ikki xotinli bo'lishini qabul qila olmadi. Ular bizni Italiyaga ko'chirishdi, u yerda fuqarolik olishimiz mumkin edi, lekin Italiya chet elliklarga va aralash millatli insonlarga qattiqqo'l - ishoning, bu juda qiyin. Biz Liguriyaga, La Spezia kabi joylarga joylashdik. Meni o'rta maktabga berishdi, lekin men italyanchani juda kam o'rgandim. U yerda o'rta maktab aslida ta'lim bermaydi; ota-onalar qo'shimcha yordam ko'rsatishi kerak, lekin mening ota-onam buni qila olmasdi. Dadam yo'q edi, onam yordam bera olmadi, va boshqa hech kim bu bo'shliqni to'ldirmadi. Xo'sh, natijalar qanday bo'ldi? Italyancha yomon, arabcha umuman yo'q, Islomga aloqasi yo'q, va imon hamda oilaviy qadriyatlar o'lik bo'lib ko'ringan joyda juda xira hayot. Shunday ekan, mana saboq, in sha' Alloh: agar farzandlaringizning moliyaviy barqaror bo'lishini, imonlarini saqlab qolishini va mustahkam oilaviy rishtaga ega bo'lishini istasangiz, bu ishni o'zingiz qilishingiz kerak. Agar ota-onam kabi bo'lsangiz - o'qimagan, oddiy ko'nikmalarga ega, o'qishni bilmaydigan - unda ehtimol ularni Islomga yaqin tutganingiz, yaxshi qo'llab-quvvatlanadigan masjidlar yonida, arabchani o'rganishlari, dinda o'sishlari va Allohga yaqinlashishlari uchun imkon yaratganingiz ma'qul. Chunki pul yoki fuqarolik uchun farzandlarni chet elga ko'chirish katta sarmoyadir. O'zingiz istagan natijaga erishish uchun juda qattiq mehnat qilishingiz kerak. Agar ularning qimmatli, yuqori maoshli ko'nikmalarga ega bo'lishini istasangiz, vositalarni taqdim etishingiz shart. Aks holda, ular hech narsasiz qolishi yoki hatto yo'qotishi mumkin. Men juda ko'p narsani yo'qotdim. Men hammasini yo'qotdim. Endi men faqat Qur'on va arabchani o'rganishga harakat qilyapman. SubhanAlloh, agar Saudiya Arabistonida qolganimda edi, arabchani osonlik bilan o'rganib olgan bo'lardim. Bu ko'chish dahshatli sarmoya bo'lib chiqdi.