چه فکر زیبایی درباره دعا و رحمت الهی

سبحان‌الله، امروز صبح داشتم ذکر می‌گفتم و این آیه مدام ذهنم تکرار می‌شد: 'و چون بندگان من درباره من از تو بپرسند، [بدان که] من نزدیکم؛ دعای دعاکننده را وقتی مرا می‌خواند اجابت می‌کنم. پس [آنان نیز] باید برای من پاسخ گویند و به من ایمان آورند تا ره‌یاب شوند.' (سوره بقره، آیه ۱۸۶). واقعاً چقدر فروتن‌کننده و زیباست که الله سبحانه‌وتعالی هیچ‌وقت دعای کسی که به او روی می‌آورد را رد نمی‌کند. فقط فکرش را بکنید – حتی کسی که شاید ایمان هم نداشته باشد، در لحظه‌ای از وحشت یا نیاز مطلق، ممکن است فریاد بزند 'خدایا کمکم کن!' و الله در رحمت بی‌کرانش پاسخ می‌دهد. البته که کامیابی نهایی در آخرت از آن مؤمنانی است که تسلیم او هستند، اما این تنها نشان می‌دهد که رحمتش در این دنیا چقدر گسترده است. این باعث می‌شود فکر کنم، اگر او چنین رحمتی به همه نشان می‌دهد، پس رحمتش درباره کسانی مانند ما که سعی می‌کنیم نمازهایمان را بخوانیم، کار خوب انجام دهیم و وقتی لغزشی داشتیم صادقانه توبه کنیم چه اندازه خواهد بود؟ الحمدلله.