تا حالا فکر کردی چه چیزی واقعاً عشق خدا را جلب میکند؟
همین الآن داشتم فکر میکردم... همه عشق میخواهند، درسته؟ از خانواده، از دوستان، از این دنیای کُل. اما چی میشه اگر... کسی که تو را *آفرید*... واقعاً هم تو را دوست داشته باشد؟ خدا در قرآن به ما میگوید: "بیگمان، خداوند توبهکاران را دوست دارد و پاکیزگان را [نیز] دوست میدارد." (این آیه از سوره بقره، آیه ۲۲۲ است) یه لحظه راجع بهش فکر کن. قضیه بیعیب و نقص بودن نیست. قضیه برگشتن به سوی اونه. قضیه این نیست که هیچوقت لغزشی نداشته باشی. قضیه اینه که همیشه راه برگشت به خونه رو پیدا کنی. و اینم بذار بشنوی، پیامبر خدا ﷺ فرمود: "وقتی خداوند بندهای را دوست بدارد، به جبرئیل (ع) اعلام میکند: من فلانی را دوست دارم، پس تو هم او را دوست بدار." (از احادیث صحیح در بخاری و مسلم) فقط تصور اون صحنه رو بکن... اسم تو اون بالا داره صدا زده میشه. مورد عشق خداوند خودش قرار گرفتی. مورد عشق فرشتگان قرار گرفتی. اونوقت است که واقعاً درکش میکنی. قضیه داشتن سابقه بینقص نیست. قضیه داشتن قلبی واقعی و صادقه. قلبی فروتن. قلبی که ادامه میده برمیگرده، مهم نیست چندبار گم شده باشه. چون خداوند کسانی را دوست دارد که تلاش میکنند. کسانی که با عیبهاشون دست و پنجه نرم میکنند. کسانی که هیچوقت از رحمت او ناامید نمیشوند. پس، ادامه بده برگشتن رو. حتی بعد از لغزشها. حتی بعد از افتادنها. چون شاید... همون عمل برگشتن، دقیقاً چیزی باشه که باعث میشه خدا تو رو بیشتر دوست داشته باشه. خدایا، ما را از جمله کسانی قرار بده که دوستشان داری، توبههایمان را بپذیر، دلهایمان را پاک کن و ناممان را با محبت در والاترین جمعیت ذکر کن. آمین.