Valideynin qəzəbi bizə qarşı incidici dualara çevrildikdə

Əssəlamu Əleykum. İçimi boşaltmalıyam, daha daşıya bilmirəm. Anamda çox narsisistik xüsusiyyətlər var – bunu tək mən demirəm; qohum-əqrabamız da görür, bu da ayrıca üzücüdü. Valideynlərimin evliliyi çox çətindi; hər gün dava edirlər, çox vaxt evdə nəsə qırılır – bir qazan, vaza, hətta televizor. Davanı adətən anam başladır; həmişə əsəbi, gərgindi. Böyüyərkən onun yanında yumurta üstə yeriyirmiş kimi olurduq. Bunu bölüşməyimin səbəbi odur ki, nə vaxt onun partlayışlarından boğulub hamımıza, o cümlədən balaca bacıma necə zərər verdiyini danışmağa çalışsam, mənə bəddua edir. Xoşbəxtlik tapmayım deyə, onun çəkdiyi eyni əziyyətləri çəkim deyə, heç vaxt uğur qazanmayım deyə dua edir. Bilmək istəyirəm ki, bu vəziyyətdə onun etdiyi dualar heç qəbul olunan dualardandımı? İndicə yenə dava etdilər, nəticədə başıma daha bərk bəddualar yığdım, ona görə çıxıb nənəmgilin yanına getdim. Çox tükənmişəm, artıq nə edəcəyimi bilmirəm. Hər İslami öyüd-nəsihət deyir ki, valideynlərinə heç vaxt hörmətsizlik etməməlisən, amma o, bu böyük davaların ortasında elə bil biz yoxuq. Düşünmürəm ki, anam bütün bunların bizə necə təsir etdiyini vecinə belə alır.