OKB və Vəsvəsə İbadəti Qeyri-Mümkün Edirdi-Ta ki, Rahatlığı Fərqli Bir Yolda Tapana qədər
Əssəlamu aleykum, əziz bacı və qardaşlar. Əvvəllər həmişə eşidirdim ki, Allah bizim üçün asanlıq istəyir və İslam asanlıq dinidir. Doğrudan da buna ürəkdən inanırdım. Amma bu həqiqəti bilməklə gündəlik həyatımda hiss etmək arasında elə bir ağrılı boşluq var idi ki. Daxilən, imanım Küfr OKB-nin hücumuna məruz qalmışdı-bu, mənim imanımı sarsıdır, inanclı bir müsəlman kimi kim olduğumu sorğulamağa vadar edirdi. Xaricən isə, dəstəmaz və namaz kimi rahatlıq gətirməli olan ibadətlər yorucu və sıxıntı dolu hala gəlmişdi. Məni Allaha bağlaması lazım olan bu ibadətlər günümün ən çətin anlarına çevrilmişdi. Başqalarının arxayınlıqla namaz qıldığını görüb özümdə nəyin səhv olduğunu düşünürdüm. Niyə hər kəs üçün bu qədər təbii olan bir şey mənim üçün bu qədər dözülməz dərəcədə ağır idi? Səy göstərməkdə qüsur etmirdim-həqiqətən çox çalışırdım. Amma asanlıq gözlədiyim şəkildə gəlmək bilmirdi. İndi başa düşdüyüm bir şey var ki, o vaxtlar anlamırdım: OKB ən çox sevdiyin şeyə hücum edir. Bir müsəlman üçün bu, imanındır-namazın, dəstəmazın, imanın. Ən böyük sevgini bir əzab mənbəyinə çevirir. Bu, imanında bir zəiflik deyil; bu, xəstəliyin təbiətidir. Asanlıq nəhayət gəldi, əlhəmdülillah, amma mənim düşündüyüm zamanda yox. Allah hamımıza şəfa və güc versin. Amin. Kimsə bunu yaşayıb-İslamın asanlığına inanıb amma ən çətin vaxtlarda bunu hiss etməkdə çətinlik çəkib? Sizdən eşitməyi çox istərdim. 🌷