Qalbing Duo Qilishga Juda Og‘ir Bo‘lib Qolganda

Assalomu alaykum. Men yillar davomida namoz o‘qib, duo qilib kelayapman, lekin o‘z hayotimda hech narsa o‘zgarmayaptek. Endi, namozimni tugatgandan so‘ng, men shunchaki musallada o‘tirib, oilam, do‘stlarim va butun Ummatdagi azob chekayotgan bolalar uchun duo qilaman. Lekin o‘zim uchun biror narsa so‘rash vaqti kelganda... nima deyishni bilmayman. Men Atrofimdagi odamlarning hayotida Allohning ne’matlarini ko‘raman - ular yaxshi odamlar va bunga loyiq - lekin o‘z hayotimda ishlar faqat qiyinlashib bordi. Ba’zida men shunchaki u yerda o‘tirib, ko‘zlarimga yosh to‘ladi va o‘zim uchun hech narsa so‘ramasdan turib ketaman. Balki, duolarim yana ijobat qilinmasa, umidsizlikka tushishdan qo‘rqaman. Men ko‘proq shukur qilishim kerakligini bilaman va buning uchun harakat qilyapman, lekin men ham oddiyinsonman. Bularning barchasining og‘irligi ba’zida yorqin kelajakni ko‘rishni imkonsiz qilib qo‘yadi. Agar orangizda bunday his qilganlar bo‘lsa, umidga qaytish yo‘lingizni qanday topdingiz? Iltimos, maslahatlaringizni ulashing.