طيلياب تويشیب کورکاریدان بر دوش: Менин курашиш
бир аёл сифатида, менинг ёшим жамиятда турмушга чиқиш учун оддий деб ҳисобланадиган ёшдан ошди. Яқинда, бир банкда ишлайдиган ёш менинг олдимга турмушга таклиф билан келди. Мен буни рад қилдим, чунки риба (фоиз) Исломда аник ҳаром қилинган ва катта гуноҳдир. Оилам, гарчи мен тушунтирсам ҳам, янадилар, мен қабул қилмайман. Улар зўр сўзлаётган нарсалар айтишадики, мен кибрлик қилайман ва мен етарли яхши кўникмайман. Улар огоҳланган ки, орқаси ёмон оқибатга олиб келади, дейишади, ва мен ҳеч қачон яхши жуфт тополмайман. Бу менга жуда оғриқ бермока. Мен бу қоидани ўзим тўқимаганман; Аллоҳ бизга рибадан йироқ бўлишни буюйрган. Аммо, улар менинг ўтган хатоларимни эслатиб, ҳаёт оддий эмас ва менинг танловларим азоб-уқовот олиб келади, деб aйтишади. Ростини айтганда, мен чалқиб кетдим. Мен кўп марта xato қилганман, ҳатто катта гуноҳларни ҳам, ва ҳар қачон эсласам, уларнинг хотираси даҳшатли виждон изтироби туғдиради. Уч йилдан бери мен Аллоҳ билан алоқани қайта тиклаш учун ишламоқдаман. Мунтазам намоз ўқиyman ва афв сўрайман ва мусиқа тинглашни тўхтатдим. Бу ҳаркатларимдан кейин, мен яна қасам ичиб Аллоҳга осий бўла олмайман. Ҳа, мен ҳали ҳам баъзан силкиниб қоламан. Мен ҳаракат қиляпман. Аммо мен ишонмайманки, агар даромад рибадан келса, ҳатто намозлар ҳам қабул қилинмасин. Қӣйчик мен ўша йўл билан даромад олган биров билан уйлана оламан? Мен аллақоча гуноҳ қилганман ва билган ҳолимда яна бир катта гуноҳга қадам қўймайман. Ҳатто Аллоҳга намойз ўқид имки, банкирлар ёки мос келмайдиган тақдирлардан таклифлар юборишмасин. Бир неча йилдан бери, ҳар бир таклиф банкирлардан ёки ўзим йўқтирган бировим мени рад қилган но мос келмайдиган эркаклардан бўлди. Бу нақш такрорланмоқда ва мен чарчадим. Менинг оилам ҳам мендан чарчади. Улар ҳамиша якин ва жафокар бўлган, лекин энди улар билан яшаш чўзилмас кўринади. Турмуш бир оз қочиш каби ҳисобланади. Агар мен ўша банкирга турмушга чиқсам, ҳаёт осонроқ бўлиши мумкин… аммо мен Аллоҳга осий бўлишни ва билган ҳолимда катта гуноҳ қилишни рад қиламан. Улар мени ҳақиқатдан узоқ, дейишади ва мен ҳеч қачон ўзим хоҳлаган инсонии топа олмайман, дейишади. Мен умидсиз ҳис қиляпман ва шунча кўп вужудim ташналиклари бўлмокда. Мен уларнинг сўзлари ҳақиқат бўлишидан қўрқаман. Шунга ҳараз, мен Аллоҳ бирор нарсани бермасини умид ушлаб тураман. Мен 'Ля ҳавла ва ля қуввата илла биллоҳ'га ишонаман. Аллоҳ Мусо алайҳиссаломга ёрдам бе рган бўлса, У зот менга ҳам ёрдам бериши мумкин. Мен ўзим Пайғамбарлар каби эмаслигимни биламан. Мен сабр-қаноатсизман ва одамлар негатив гаплар айтганда осонгина йиғлайман. Мен ҳар куни гуноҳ қиламан, аммо Аллоҳнинг раҳмати ҳамма нарсадан устун деб ишонаман. Улар мени буни ўйлайётганим учун динга берилиб кетган, дейишади… аммо мен ростдан ҳа қиқатми?