Duo va Allohning rahmati haqida shunday chiroyli fikr

SubhanAlloh, bugun ertalab zikr qilayotganimda bu oyat miyamga kelib turdi: "Qullarim Senden Menga soʻrasalar, albatta Men yaqinman. Men duo qiluvchining iltijosiga uning Menga duo qilganida jawob beraman. Bas, ular ham Menga itoat etsinlar va hidoyat topishlari uchun Menga iymon keltirsinlar" (Al-Baqara surasi, 186). Rostdan ham Alloh taolo Unga duo qilgan hech kimning iltijosini rad qilmasligi qanchalik kamtarinlovchi va goʻzal. Oʻylab koʻringchi – hatto iymonsiz kishi ham, toʻsatdan vahiy tushgan yoki muhtoj boʻlib qolgan lahzasida, "Ey Xudo, menga yordam ber!" deb baqirishi mumkin. Va Alloh, Oʻzining cheksiz rahmati bilan, javob beradi. Albatta, oxiratdagi yakuniy muvaffaqiyat Unga boʻysunuvchi moʻminlarga nasib boʻladi, lekin bu shunchaki Uning bu dunyodagi Rahmatining qanchalik kengligini koʻrsatadi. Bu menga hayron qoldiradi, agar U hammaga shunday rahm-shafqat qilsa, unda namozimizni oʻqishga, yaxshilik qilishga va qilib qoʻyganimizda samimiy tavba qilishga harakat qiladiganlarimiz uchun Oʻzining rahmati qanday boʻlar ekan? Alhamdulillah.