Namozda yo'qolganlik hissi va o'ziga zarar yetkazish muammosi – biror maslahat kerak
Salom hammaga, men haqiqatan ham maslahatga muhtojman va o'zimni yengillashtirish uchun bu so'zlarni aytib qo'yishim kerak edi. Men butun hayotim davomida musulmon bo'lib kelganman, va ehtimol ADHD yoki autizmga ega bo'lishim mumkin – rostan ham, men hech qachon namozda chinakam xushu'ni his qilmaganman, qanchalik diqqat qilishga harakat qilsam ham. Bu meni o'zimning barcha namozlarim noto'g'ri yoki hisoblanmaydi, deb his qilishga olib keladi, va bu juda qattiq qayg'urati, chunki men ijtimoiy muammolarga duch kelmoqdaman, endi esa Allohga (s.a.v) yaqinlasholmayapman, deb tuyuladi. Bu haqiqatan ham qiyin va nima qilishni bilmayman. Yoshligimdan beri duch kelgan yana bir muammo – o'ziga zarar yetkazish. Qayta tushganimdan keyingi aybdorlik hissi, so'ngra tahorat uchun yengimni tirsagimga aylantirganda qonni ko'rishim – ruhimni ezadi. Men buni yillar davomida boshdan kechirdim, va hozir bir oydan beri o'z-o'zimi ushlab turgan bo'lsam ham, uyat hissi hali ham bor. O'tgan oy ayniqsa qiyin edi, va qo'limdagi kattaroq jarohat hali ham bitmoqda (unga tikuv kerak edi, lekin men kasalxonaga bormadim). Agar kimdir yarani yuqtirmasdan tahorat qanday qilib toza qilish mumkinligini bilsa, yordamingizga juda minnatdor bo'lardim. Men bu harom ekanligini bilaman, va o'zimni kechirishga loyiq emandekman – go'yo Alloh bergan tanani buzib yuborganman va hatto namoz o'qishga ham loyiq emandekman. Ammo alhamdulillah, men harakat qilmoqdaman. Agar kimdir shunga o'xshash narsalarni boshdan kechirgan bo'lsa yoki biror maslahat bera olsa, iltimos menga aytib qo'ying.