Imonim bilan qiynalib, yo‘l-yo‘riq izlayapman
Assalomu alaykum, hammaga. Men yosh singilman, doim Islomga amal qilib, man qilingan narsalardan saqlanishga harakat qilganman. Ammo yaqinda yuragimda og‘ir bir yuk paydo bo‘ldi. Uzoq vaqt tazyiq va tahqirlarga duchor bo‘lganimdan keyin, bo‘yanishni boshladim. Ba’zi ulamolar ba’zi hollarda bu gunoh bo‘lishi mumkin deyishadi, va buning sababini tushunaman. Avvaliga o‘zimni juda aybdor his qilardim. Ammo keyin kimdir menga barcha yaxshi amallarim – namozim, Qur’on o‘qishim, duo qilishim, har kungi zikrlarim – bularning barchasi foydasiz, chunki men bo‘yanganim uchun do‘zaxga mahkumman, dedi. Bu gap meni butunlay sindirib tashladi. Shu so‘zlar meni Allohga yaqinlashtirish o‘rniga, Undan uzoqlashtirdi. Duo qilishni to‘xtatdim, Qur’on o‘qishni bas qildim va oldin bor bo‘lgan umidimning ko‘pini yo‘qotdim. Alhamdulillah, haligacha besh vaqt namozimni o‘qiyapman, lekin ichim parchalanib ketgandek. Hattoki, qo‘rqinchli fikrlar ham keladi: “Agar Alloh eng rahmli va kechirimli bo‘lsa, nega meni faqat bo‘yanganim uchun yomon odamlar qatori do‘zaxga tashlaydi?” Bunday o‘ylashdan nafratlanaman. Men yana Alloh bilan aloqamni tiklashni xohlayman, lekin adashib, sarosimada va azobdaman. Iltimos, kimdir Qur’on va sahih Sunnatdan samimiy nasihat bera olsa, juda minnatdor bo‘lar edim. Jazakumullohu xayran.