OKB va Vasvasa ibodatni imkonsiz qildi... toki men boshqa yo'l bilan yengillik topdim

Assalomu alaykum, aziz birodarlar va opa-singillar. Men doim Alloh bizga yengillikni xohlaydi va Islom yengillik dini ekanligini eshitib yurardim. Bunga chin qalbimdan ishonardim. Lekin bu haqiqatni bilish va uni kundalik hayotimda his qilish o'rtasida shunday og'riqli bo'shliq bor edi. Ichimda, iymonim kufr OKB hujumi ostida edi – bu meni iymonimni silkitib, mo'min musulmon sifatida kimligimdan shubhalanishga olib kelardi. Tashqarida esa, tinchlik keltirishi kerak bo'lgan tahorat va namoz kabi ibodatlar charchatuvchi va iztirobga to'la bo'lib qoldi. Meni Allohga yaqinlashtirishi kerak bo'lgan bu ibodat amallari kunimning eng og'ir qismlariga aylandi. Boshqalarning xotirjamlik bilan namoz o'qiyotganini ko'rib, nimam noto'g'ri ekan deb o'ylardim. Nega hamma uchun tabiiy tuyulgan narsa men uchun bunchalik chidab bo'lmas darajada og'ir edi? Men harakatdan qochmayotgandim – juda ko'p harakat qilardim. Lekin yengillik men kutgandek kelmasdi. Endi tushunaman, o'shanda tushunmagan narsamni: OKB to'g'ridan-to'g'ri eng yaxshi ko'rgan narsangizga hujum qiladi. Musulmon uchun bu – sizning diningiz – namozingiz, tahoratingiz, iymoningiz. U eng katta muhabbatingizni og'riq manbasiga aylantiradi. Bu diningizdagi zaiflik emas; bu kasallikning tabiati. Yengillik oxiri keldi, alhamdulilloh, lekin men o'ylagan vaqtda emas. Alloh hammamizga shifo va kuch bersin. Omin. Yana kimdir buni boshdan kechirganmi – Islomning yengilligiga ishonib, eng og'ir damlarda buni his qilishda qiynalish? Sizdan eshitishni juda istardim. 🌷