Imonim susayyaptimi?

Assalomu alaykum varohmatullohi vabarokatuh. Qayerdan boshlashni bilmayapman. Hamma meni taqvodor singil deb biladi - hech qachon namozni qoldirmayman, Qur’on yodlayapman, tahajjudga turaman va kamtarona kiyinaman. Lekin oxirgi paytlar ichim butunlay bo‘sh. Tashqi ko‘rinishim dindor bo‘lsa-da, qalbim bundan yiroq. Esimda, islomiy suhbatlar ko‘zimga yosh keltirardi va duo qilganda shunday ishonch bilan qilardimki, so‘raganim berilmasa ham, hech bo‘lmaganda savob olyapman deb o‘ylardim. Ko‘p odatlarni tashladim: bo‘yanish, musiqa tinglash va kiyinishimni kamtarlashtirdim. Eng og‘ir qarorim tirik mavjudotlarni chizishni to‘xtatish bo‘ldi. Bu mening ixtisosim edi - buni o‘qigandim, dars berganman va kareramni shu asosida qurishni rejalashtirgandim. Lekin har safar odam chizganimda vijdonim qiynalar edi. Tekshirib ko‘rib, bu haromligini tushundim, shuning uchun oilamga aytmay jimgina to‘xtadim. Ular kollejda o‘qishimga moddiy yordam berib, hatto rasm chizish uchun asboblar sotib olib berishgan. Alloh uchun deyarli hamma sevgan narsamni tashlab, ichimda bo‘shliq his qilyapman - garchi bu bo‘shliq shaytonning vasvasasi ekanini bilsam ham. Alloh buning o‘rniga yaxshiroq narsa berishiga ishonaman, lekin ba’zida juda charchayman. Kunlarimni to‘ldiradigan hech narsam yo‘q: ishim yo‘q, yaqin do‘stlarim yo‘q, turmush o‘rtog‘im yo‘q. Bu o‘z nafsimga qarshi doimiy kurash. Boshimda bir ovoz tinmay so‘raydi: “Atrofimdagilarning hammasi rohatlanib yurganida, men nimaga o‘zimni tiyman va qiynayapman?” Bundan yomoni, oddiy tortishuvlarda ota-onam meni munofiq deydilar. Namozim va Qur’on darslarim behuda, chunki men “yomon qiz” ekanman, deydilar. Bu meni hamma narsani shubha ostiga qo‘yishga majbur qiladi. O‘ylayman: “Shunchaki tashlab qo‘ysammikin? Kuchli ruhiy bog‘liqlikni ham his qilmayapman, shuncha harakatning nima keragi bor?” Yaqinda niqob kiyishni ko‘rib yurgandim, lekin hozir ba’zida hijobni butunlay yechib tashlamoqchi bo‘lib ketaman. Yuragimdagilarni to‘kib solishim kerak edi. Maslahatingizni juda qadrlayman va iltimos, duolaringizda meni eslab qo‘ying.