Bu aylanishni qanday to'xtata olaman? O'zimga o'zim eng katta dushman bo'lib qolgandek his qilaman.

Ba'zida nafsim meni yengib, o'zimga nisbatan noshukr bo'lgan eng yomon dushmanga aylanaman. Shunchaki buni ichimdan chiqarib tashlashim kerak edi, mana aytayapman. Alhamdulillah, men musulmonman, lekin Alloh mo'minlarga beradigan eng katta ne'matlar - vaqt, bu dunyodagi imkoniyatlar, aql va Uning hidoyatiga shukr qilish va hurmat ko'rsatishda ojizman. Allohdan doimo imkoniyatlar so'rayman, U berganida esa e'tiborsiz bo'lib, ularni kerakli darajada qadrlamayman. Har kuni muhim ishlarni kechiktiraveraman. Balki harakat qilarman, lekin bu hech qachon yetarli bo'lmaydi, chunki yana o'sha mushkulotlarga qaytib qolaman. Noshukrman, chunki duolarda so'raganlarim berilganda ularni unutib yuboraman. Endi hech narsa so'rashga loyiq emasman deb o'ylay boshlayman. O'zimga ham yaxshilik qilmayapman. Har gal o'sha odatlarni takrorlamayman deb qasam ichaman, lekin yana takrorlayman va charchadim. Shunda ham, oxirgi marta uyalmay Allohga yuzlanib, yana so'rayman.