Faqat og‘ir paytlarda Allohga yuzlanish bilan kurashish

Assalomu alaykum. Yashayotgan joyimda shu qadar issiqki, chidab bo‘lmaydi. Terim ustida chumolilar yurib yurgandek, tashqariga bir necha daqiqaga chiqsam ham, terlab ketaman. Shu issiq tufayli besh vaqt namozimni juda bo‘sh qo‘ydim. Faqat ob-havo emas, har yozda shunday tushkunlikka tushaman, o‘zimni yomon his qilib, hech narsa qilolmay qolaman. Issiq tushmasdan oldin, yo‘lda edim: besh vaqtni o‘z vaqtida o‘qirdim, imtihon paytlarida hatto tahajjud ham o‘qirdim. Ammo imtihonlar tugagandan beri, 2 yoki 3 marta zo‘rg‘a namoz o‘qiganman, anchadan beri shunday. Endi yana o‘zimni aybdor his qilyapman, chunki yana namoz o‘qishni boshladim. Biling, nima uchun? Ob-havo salqinlashdi va uzoq tanaffusdan keyin imtihonlarim boshlanayapti. O‘zimni juda yomon his qilaman, chunki faqat ishlar osonlashganda yoki noiloj qolgandagina Allohga yuguraman. Hayot oddiy kechayotgan paytda butun kun baxisiz bo‘lib, oldimda biror muddat yaqinlashmaguncha, hech narsa qilishga o‘zimni undolmayman. Hozirgidek, imtihonlar yaqinlashgani va yaxshi baho kerakligi uchun namozga qaytyapman. Namozlarni qoldirganimga ancha vaqt aybdor his qilaman, lekin bu ayb meni yaxshiroq qilishga undash o‘rniga, battar tushkunlikka soldi va irodamni so‘ndirdi. Bilaman, Alloh mag‘firatli va shukr qilmayotgan paytimda ham, Unga yuzlansam, qabul qiladi. Shunda ham o‘zimni juda noto‘g‘ri his qilaman. Uning zikrida tinchlik topishimni tushunaman, lekin harakat qilishga kuchim yetmaydi. Bu imon masalasimi yoki umuman hayotimdagi muammomi, bilmayman. Agar noqulaylik sezsam yoki hech qanday shoshilinch muddat bo‘lmasa, nima qilsam ham, qanday his qilsam ham, joyimdan qimirlamayman. Juda sarosarada qoldim.