Bolalikdagi jarohatdan keyin tiklanish: Alloh mening kurashimni tushunadimi?
Assalomu alaykum va-rohmatullohi va-barokatuh. Buni yozish menga qiyin. Odatda men ruhiy safarimni maxfiy saqlayman, lekin bu yillardir menga og‘irlik qilmoqda va bu mening o‘zimni musulmon deb qanday ko‘rishimga ta’sir qilishidan qo‘rqaman. Men yoshligimda hech qanday bolaning boshidan o‘tmog‘i kerak bo‘lmagan juda shiddatli narsani boshdan kechirdim. Bu mening juda erta voyaga etgan masalalarni o‘rganishimga sabab bo‘ldi va men hech qachon so‘ramagan fikrlar va xatti-harakatlar bilan kurashishimga olib keldi. Men o‘z imkonimcha qilaman – kamar-pok kiyman, nozarur aralashuv yoki nomahramlar bilan beparvo gaplashishdan qochaman va o‘tganimni o‘zimda saqlayman. Men duch keladigan kurash o‘zim bilan... aniqrog‘i, o‘z-o‘zini qoniqlatish odati (masosiy harakat) bilan. Astag‘firulloh, uni tilga olish ham noto‘g‘ri tuyuladi, lekin men yo‘l-yo‘riq kerak. Har safar sudrab tushganda, ongim gunoh hissi bilan to‘lib ketadi: "Men g‘usl qilishim kerak. Men namoz o‘qishim kerak. Men tavba qilishim kerak." Men har doim Alloh bilan chuqur bog‘lanishni his qildim va bu doimiy kurash qalbim va ruhiy tinchligimni chayqatadi. Men katta gunohlarning hukmlari va ularning og‘irligi haqida bilaman. O‘qishdan shuni bildimki, bunday kurash chuqur bolalik travmasining keng tarqalgan javobi bo‘lishi mumkin – bu ba’zi odamlarning onglari o‘zini boshqarish yoki nazorat tuyg‘usini qaytarishga urinish usuli. Men buni harakatlarimni kechirish uchun emas, balki kontekstni tushuntirish uchun aytmoqdaman. Mening asosiy savolim endi "nega" haqida emas. Bu ishonch kerakligi haqida. Men Alloh bilan aloqamni yo‘qotishdan juda qo‘rqaman. Batafsil tafsilotlarni olim bilan muhokama qilish g‘oyasi juda og‘ir. Men Allohning Al-G‘afur, Ar-Rahim, barchani kechiruvchi, barchani biluvchi ekanligiga ishonishda davom etaman. Albatta, U mening orqamda borgan narsalarimni, azobimni va pastki nafsimga qarshi kurashishdagi samimiy harakatlarimni biladi. Bu ayb har kuni og‘ir yuk. Men tushunishim kerak: Allohning mukammal adolatida, mening vaziyatimdagi kimsa – travmaga javoban kurashayotgan jabrlanuvchi – xohishi va e’tiborsizligi tufayli faqat o‘z ixtiyori bilan gunoh qilgan shaxs bilan bir xil qat’iylik bilan hukm qilinadimi? Siz bergan har qanday aniqlik uchun Jazakumullohu khayron.