Turmushdagi ruxsat mavzusida harakatlanish: O‘z o‘zingizni qadrlash

Assalomu alaykum opalar va singillar, Men hozir taxminan 5 oy turmush qurganman va alhamdulillah, bu ne’mat. Lekin bitta o‘zgarishga hozircha chidolmayapman: har kungi ishlar uchun ruxsat so‘rash g‘oyasi. Misol uchun, ota-onamnikiga borishim yoki oddiygina do‘konga ozuqaviy mahsulot olib ketishim kerak bo‘lsa-avval ikkilanmasdan qiladigan ishlarim. Ba’zan rostdan ham, mustaqilligimdan bir oz mahrum bo‘lyapman hissi kuchayadi. Buni ongimda qayta talqin qilishga urinib ko‘ryapman, lekin o‘sha his hali ham bor. Ota-onamnikida men to‘ng‘ich qiz edim va ota-onam menga butunlay ishonishardi. Kerak bo‘lganda kelib-ketardim-har doim Mag‘ribdan oldin qaytishimni ta’minlab, albatta-hech kimgadan so‘ramasdan. Endi, hammasi boshqacha. Agar dadam bilan nonushta qilish uchun chiqib ketmoqchi bo‘lsam, avval turmush o‘rtog‘imdan so‘rashim kerak deb o‘ylayapman. Oilamnikiga borishni xohlaymanmi? So‘rayapman. U buni qo‘pol uslubda talab qilmaydi, lekin men so‘ramasam, unga nisbatan e’tiborsiz yoki o‘sha darajada qadrlanmayapman degan his paydo bo‘lishini tushuntirib berdi. Va bu jihat shunchaki... daxshatli. Bilamanki, bu Islomda uning huquqi va men buni hurmat qilmoqchiman. Lekin o‘z erkinligimni boy berayapman hissiga tushmasdan, buni qanday muvozanatlashim mumkin? O‘zgarishga dosh bera olmayapman. O‘xshash tajribadan o‘tganlardan maslahat bormi? Jazakumullahu xayran.