Ahvolimdan ko‘nglim to‘lmay qoldi
Iltimos, muloyim bo‘ling va tinglang, bilaman, hozir iymonim zaiflashgan. So‘nggi bir necha yil turmush o‘rtog‘im bilan juda og‘ir kechdi va bu meni sindirib tashladi. Hattoki ruhiy azob va zaharlovchi munosabatlarga qaramay, namozlarimni o‘qidim, hijobimni kiydim, yaxshilik qilishga harakat qildim. Ko‘p marta hijobimni yechish, yoshlikdan zavqlanish, o‘zimni go‘zal his qilish, do‘stlarim bilan chiqib ketish haqida o‘yladim, lekin turmushim va uyim uchun qoldim, ‘to‘g‘ri musulmon ayol’ bo‘lishga urindim - va Alloh biladiki, qalbim faqat tinch uy va muhabbatni orzu qilgan. Men uyda qolishni, o‘zimga g‘amxo‘rlik qilishni yoqtiraman va o‘sib kelayotib filmlar ko‘rib, aynan shunday sevgini orzu qilar edim, lekin halol yo‘l bilan. Hech qachon klublarga yoki harom ishlarga qiziqmadim. Shu orada uyim buzilib qolgandek, turmush o‘rtog‘im qattiqqo‘l. Olisdagi do‘stlarim va qarindoshlarim erkin yashayotganiga qarayman - hijobsiz, namozlarni qazo qiladilar, foizli ishlarda ishlaydilar - va ularda hamma narsa bordek tuyuladi: ta’tillar, mehrli oilalar, katta uylar, erkinlik. Men ham juda oddiy, islomiy to‘y qildim, bu ota-onamni stressga soldi va katta oila sovuq muomalada bo‘ldi. Holbuki, katta aralash to‘ylar qilganlarning ota-onalari eng baxtli ko‘rinadi, ular bayramdan zavqlanishdi. Mening ota-onam ham bunga loyiq edi. Men hamma narsani to‘g‘ri qilish uchun qo‘limdan kelganini qildim, lekin mana shu ahvoldaman. Men mukammal emasman, lekin qoqilganimda tavba qildim. Hech qachon ko‘p narsa so‘ramadim va bilamanki, Alloh O‘zi xohlaganini qiladi va U Eng Rahmlidir. Shunchaki hayotim shunday aylangani yuragimni ezadi. Har kuni ertalab istig‘for aytib uyg‘onaman va yashirincha hamma narsadan qochib ketishni orzu qilaman.