رویارویی با روشهای ناسالم برای کنار آمدن - طلب کمک از خداوند
سلام علیکم، من یک دختر سالبالا هستم که قراره دانشگاه رو شروع کنم و اخیرا استرس مدرسه و والدین خیلی سختگیرم خیلی زیاد شده. وقتی که من رو تنبیه میکنند، بعضی وقتا بهم ضربه میزنند، حتی حالا که بزرگتر شدم. بزرگ شدن در این محیط منو سالها مضطرب و نگران کرده. فشار مدرسه وضعیت رو بدتر کرد: من دچار میگرن با آورا شدم و بعداً هم تشنجهای مرتبط با استرس دارم. وقتی دوستان و همکلاسیهام رو میبینم که سیگار میکشند یا وِیپ میزنند، به نظرم میاد که این یک راه راحت برای بیاحساس کردن تفکرات دائماً در حال دویدنه، و گاهی اوقات خیلی وسوسهانگیز به نظر میرسه. من دعا میکنم که اوضاع تغییر کنه - اینکه والدینم از سختگیری دست بردارند، یا مدرسه راحتتر بشه، یا من به اندازه کافی قوی بشم که با این مسائل کنار بیام - اما احساس میکنم دعاهای من مستجاب نمیشه. میدونم که باید صبور و پایدار باشم، اما دارم به افسردگی فرو میروم و بعضی وقتها افکار تیرهای به سرم میزنه. نمیخوام به اونها عمل کنم چون نمیخوام خدا رو ناراحت کنم یا گناهی بکنم، و نگران سلامتیام هم هستم، به ویژه چون مغزم هنوز در حال توسعهس. با این حال، حس میکنم دعاهای من به جایی نمیرسند و خدا فقط داره منو در حال تلاش دیدن میکنه. روال نماز من به هم ریخته؛ بعضی وقتها فراموش میکنم یا هفتهها نماز نمیخوانم. احساس خیلی تنهایی میکنم و نمیدونم چطور باید ادامه بدم. میدونم باید به امید خدا بچسبم، اما نیاز دارم که روشهای عملی برای مقابله پیدا کنم که به ایمان یا بدنم آسیبی نرسانه. آیا کسی پیشنهادی داره درباره اینکه چطور میشه با استرس و افسردگی زیاد به شکل اسلامی مدیریت کرد؟ چطور میتونم از سلامتی و ایمانم محافظت کنم، عادات نمازیم رو تعمیر کنم و وقتی اوضاع خونهام به نظر آزاردهنده میاد کمک بگیرم؟ هر دعایی، یادآوریهای قرآنی یا مرحلهای برای پیدا کردن حمایت برام خیلی ارزشمندی خواهد بود. جزاک الله خیراً.