اندیشههای نازک در هنگام تهجد... هنوز منتظر نصیب خودم
تهجد چقدر آرامشبخش است، واقعاً آن سکوت آرام را دوست دارم. اعتماد دارم که زمانبندی الله بیعیب است، و او هر دعایی را که در خاموشی شب میفرستم، میشنود. اما بعضی شبها، سنگین میشود. خودت را هل میدهی که دوباره و دوباره بیدار شوی، امیدهایت را برای یک ازدواج حلال و پربرکت بیرون میریزی، و نمیتوانی نپرسی - چرا سهم من هنوز نیامده است؟ ناراحت نیستم یا شک ندارم، فقط از انتظار کمی خستهام، میدانی؟ میدانم که شخص خاص من وجود دارد، و الله دارد قصهام را به چیزی قشنگ تبدیل میکند. فقط دعا میکنم که آن پاسخ نزدیک باشد. برای هر کس دیگری که امشب روی سجادهاش است، و برای همین چیز التماس میکند... تو تنها نیستی. الله هر یک از ما را با همسر صالحی که دلهایمان آرزویش را دارد، برکت دهد. آمین.