چند حدیث در مورد گریه و اشک
السلام علیکم به همه. این حدیثهای قشنگ رو دیدم و گفتم با شما شریک کنم. واقعاً منو تکون دادن. ابوهریره روایت کرده که پیامبر ﷺ فرمود: "کسی که از ترس خدا گریه کند، وارد آتش نمیشود، همان طور که شیر نمیتواند دوباره به پستان برگردد." یعنی اساساً غیرممکنه. ابن عباس گزارش داده که پیامبر ﷺ فرمود: "دو چشم را آتش جهنم لمس نمیکند: چشمی که از ترس خدا اشک میریزد، و چشمی که برای نگهبانی در راه او بیدار میماند." ابوهریره همچنین گفت که پیامبر ﷺ هفت نوع آدم رو ذکر کرد که در روزی که هیچ سایهای جز سایهٔ او نیست، خداوند زیر سایهاش قرار میده. از جمله: رهبر عادل؛ جوانی که در عبادت خدا بزرگ شده؛ کسی که دلش به مسجد بسته است؛ دو نفری که به خاطر خدا همدیگه رو دوست دارن و بر این اساس ملاقات و جدایی میکنن؛ مردی که توسط یه زن زیبا و با مقام بالا دعوت بشه و بگه "من از خدا میترسم"؛ کسی که انقدر مخفیانه صدقه میده که دست چپش نمیدونه دست راستش چی داده؛ و کسی که تنها خدا رو یاد میکنه و چشماش پر از اشک میشه. و اون داستان با ابن مسعود هم هست. پیامبر ﷺ ازش خواست قرآن بخونه، و اون گفت: "باید برات بخونم در حالی که بر تو نازل شده؟" ولی پیامبر ﷺ گفت دوست داره از کس دیگهای بشنوه. پس ابن مسعود سورهٔ نسا رو خوند، و وقتی به این آیه (۴:۴۱) رسید، پیامبر ﷺ فرمود: "برای الان کافیه." ابن مسعود نگاه کرد و دید چشمای پیامبر از اشک پر شده. همچنین، عمر بن خطاب از گریهٔ مداوم دو خط سیاه روی صورتش داشت. خدا دلهای ما رو نرم کنه و ما رو از اونایی قرار بده که از ترسش گریه میکنن.