طلب بخشش و عافیت از الله

ابوبکر (رضی الله عنه) یک بار روی منبر ایستاد، اشک در چشمانش جمع شد و تعریف کرد که پیامبر محبوب ما (صلی الله علیه وسلم) هم در سال اول بعد از هجرت آنجا ایستاد، گریه کرد و فرمود: از الله بخشش و عافیت بخواهید، چون بعد از یقین ایمان، چیزی بهتر از عافیت به کسی داده نمی‌شود. [ترمذی] ابن عمر (رضی الله عنه) روایت کرده که رسول (صلی الله علیه وسلم) فرمود: هیچ چیز نزد الله محبوب‌تر از درخواست عافیت از او نیست. [ترمذی] انس بن مالک (رضی الله عنه) گزارش داده که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرمود: اگر در این زندگی و آخرت به تو عافیت داده شود، پس واقعاً موفق شده‌ای. [ترمذی] ابن قتیبه توضیح داد که عافیت یعنی از سختی‌های دنیا و ترس‌های آخرت در امان بودن. [غریب الحدیث] یک دعای ساده که زیاد تکرار کنی: اللهم إنی أسألک العفو و العافیة فی الدنیا و الآخرة. ربنا آتنا فی الدنیا حسنة و فی الآخرة حسنة و قنا عذاب النار. (ای الله، از تو بخشش و عافیت در دنیا و آخرت می‌خواهم. پروردگار ما، به ما در دنیا و آخرت خوبی عطا کن و از عذاب آتش ما را محافظت کن.)