عشق ورزیدن برای خاطر الله

السلام علیکم - اخیراً به این فکر می‌کردم که چطور باید فقط به خاطر خدا محبت کنیم. منظورم اینه که عشق ما باید اول و آخر در خداوند ریشه داشته باشه، نه به خاطر مقام، راحتی، یا دلایل خودخواهانه. این نوع عشق یه چیزی تقریباً مقدس داره. وقتی که در خدا ریشه دار باشه، محکم‌تر و کمتر شکننده می‌شه. دیگه دربارهٔ تصاحب یا پر کردن یک خلأ داخلی نیست، بلکه به یک عمل عبادتی تبدیل می‌شه. با نیت و به همراه رحمت و صبر عشق می‌ورزید، توکل می‌کنید که فقط خداوند این پیوستگی رو حفظ می‌کنه. این عشق احساس نزدیکی به الهی بودن داره چون خداوند بخشی از اون هست. در سختی‌ها آرامش پیدا می‌کنی؛ در فاصله یا سکوت اعتماد رو نگه می‌داری. شما برای اینکه گم بشید عشق نمی‌ورزید - شما عشق می‌ورزید که همدیگر رو بلند کنید، به دل همدیگه و آخرت همدیگر رسیدگی کنید. وقتی دو نفر به خاطر خدا عشق می‌ورزند، خداوند ارتباط‌شون رو برکت می‌ده: محبت‌شون عمیق‌تر می‌شه، روح‌هاشون یکدیگر رو می‌شناسه، و رابطه می‌تونه از حالت‌های روحی، آزمایش‌ها و زمان فراتر بره. این عشقی نیست که شما رو خسته کنه؛ بلکه شما رو نرم می‌کنه، تصفیه می‌کنه، و شما رو به او نزدیک‌تر می‌کنه. شیخ ابن عثیمین رحمه الله گفتند: “کسانی که به خاطر خداوند یکدیگر را دوست دارند، به وسیلهٔ امور دنیوی از هم جدا نخواهند شد. چون پیوند آن‌ها در عشق به خداوند ریشه دارد، هیچ چیزی جز مرگ نمی‌تواند بین آن‌ها بیفتد. حتی اگر گاهی به یکدیگر ظلم کنند یا در برآورده کردن حقوق همدیگر کوتاهی کنند، ارتباط زیرین آن‌ها تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد، چون این عشق فراتر از مسائل مادی و کمالات انسانی است.” فقط چند تا فکر - امیدوارم خداوند دل‌های ما را هدایت کند که به گونه‌ای عشق بورزیم که او را خوشنود کند.