السلام علیکم، از شما درخواست دعا می‌کنم چرا که امروز در مورد ایمان به صورت محترمانه گفت‌وگویی خواهم داشت

السلام علیکم همگی. پدرم ترتیب داده که امروز گفت‌وگویی محترمانه در مورد ایمان با یک عالم دینی داشته باشم، و با مهربانی از شما تقاضای دعا می‌کنم که الله گفت‌وگوی ما را هدایت کند و دل‌ها را به سوی حق بگشاید. برخی نکاتی که قصد دارم روی آن‌ها تأمل کنم این‌هاست: - در کتب آسمانی نوشته شده که خدا انسان نیست و ماهیت یا وعده‌های خود را تغییر نمی‌دهد. - به نظر می‌رسد قسمت‌هایی وجود دارد که شخصیت‌ها خود را "تولیدشده" خطاب می‌کنند و همزمان به پیشگویی‌هایی درباره پیامبران آینده اشاره می‌کنند. - برخی آیات پیامبری را توصیف می‌کنند که در میان فرزندان ابراهیم (ع) برانگیخته شده و به مکان‌هایی مانند قیدار اشاره دارد. - برخی متون به شیوه‌ای متفاوت با آموزه‌های اسلامی درباره احترام و کرامت، به نقش زنان پرداخته‌اند. - دستوراتی درباره پوشش محتاطانه وجود دارد که شبیه حجاب است اما به همان شیوه رعایت نمی‌شود. - بخش‌های متعددی بین خدا و پیامبران تمایز قائل شده و بر یگانگی خدا تأکید می‌کنند. - برخی آیات اقداماتی را به تصویر می‌کشند که پرسش‌هایی درباره سازگاری آن‌ها با رحمت الهی ایجاد می‌کنند. - گفته‌هایی وجود دارد که در آن‌ها پیامبران صریحاً بیان می‌کنند که در معنای مطلق "نیک" نیستند-فقط خدا نیکوست. - اگر خدا تغییر نمی‌کند، چگونه ممکن است ماهیت الهی انسان شود؟ - آیات تأکید می‌کنند که خدا انسان نیست و محدودیت‌های انسانی ندارد. - حتی در لحظات تذکر و اصلاح، در سنت ما بر خویشتن‌داری تأکید شده است. - دانش غیب تنها نزد الله است، همان‌گونه که بارها تأیید شده. - خدا به عنوان موجودی ابدی، نادیده و غیرمشابه با مخلوقات توصیف شده است. - خدا نمی‌تواند وسوسه شود، در حالی که انسان‌ها-از جمله پیامبران-می‌توانند مورد آزمایش قرار گیرند. - پیامبران آنچه را به آنان وحی شده ابلاغ می‌کنند؛ از جانب خود سخن نمی‌گویند. - کتب آسمانی همچنین بیان می‌کنند که هر نفسی مسئول اعمال خویش است. من همچنین تعجب می‌کنم که چرا برخی سنت‌ها اولیا را برمی‌افرازند در حالی که تنها الله می‌داند آنچه واقعاً در دل‌هاست چیست. امیدوارم الله این گفت‌وگو را وسیله‌ای برای وضوح و صداقت قرار دهد. از دعاهای شما سپاسگزارم.