چرا الله در قرآن بخاطر فقط یک گناه اعلان جنگ میکند؟

بسم الله. در تمام قرآن، فقط یک گناه است که الله فقط گناهکار را هشدار نمی‌دهد-بلکه به آنها اعلان جنگ می‌کند. و آن قتل، دزدی، یا حتی شرک نیست. آن ربا است. الله می‌فرماید: "پس اگر چنین نکردید، بدانید که جنگی از سوی الله و پیامبرش در پیش است" (قرآن ۲:۲۷۹). پس چرا ربا با این شدت برخورد می‌شود؟ موضوع عمیق‌تر از پول است. تصور کن برادری به همسایه‌ای که در مشکل است قرض می‌دهد-کارش را از دست داده، هزینه‌های پزشکی، کسب و کار کوچکی که به زحمت سرپاست. به جای کمک، از او اضافه می‌خواهد. "فقط یک کمی بیشتر". آن اضافه ربا است. برای خیلی‌ها عادی به نظر می‌رسد، اما در اسلام، بزرگتر از یک معامله ساده است. ربا از سختی تغذیه می‌کند. معمولاً چه کسانی نیاز به قرض دارند؟ خواهری که شوهرش کارش را از دست داده، پدر و مادری با هزینه‌های بیمارستان، دکان‌داری که تلاش می‌کند زنده بماند. ربا به آن نیاز می‌چسبد. برایش مهم نیست که می‌توانند بیشتر پرداخت کنند یا نه-آنها را مجبور می‌کند. بدون سلاح، بدون خشونت، اما آرام آرام آنچه را که دارند می‌گیرد. اسلام بر پایه عدالت و تقسیم خطر است. در تجارت حلال، هر دو طرف در خطر شریک‌اند: اگر کار سود کند، هر دو نفع می‌برند؛ اگر شکست بخورد، سرمایه‌گذار هم زیان می‌بیند. این انصاف است. با ربا، قرض‌دهنده تقریباً هیچ خطری ندارد-چه ببری چه ببازی، قرض‌گیر باید باز پرداخت کند. یک طرف همیشه می‌برد، طرف دیگر تمام بار را می‌کشد. این بی‌تعادلی چیزی است که اسلام با آن می‌جنگد. چه می‌شود اگر یک جامعه کامل با ربا زندگی کند؟ آن وقت ثروت پخش نمی‌شود-انباشته می‌شود. پول از خانواده‌های درگیر به نهادهای بزرگ، از نیازمندان به ثروتمندان جریان می‌یابد. با گذشت زمان، نابرابری را عمیق‌تر می‌کند. اسلام می‌خواهد ثروت بچرخد، نه اینکه متمرکز شود. هزینه پنهان تنها در مورد پول نیست. قرض شب‌های بی‌خوابی، نگرانی همیشگی، خانه‌های ویران، خانواده‌های به دام افتاده در چرخه‌ای که تنگ‌تر می‌شود می‌آورد. آسیب به دل‌ها و روح‌ها می‌رسد، نه فقط به جیب‌ها. بعضی می‌پرسند: "اگر ربا همه جا قانونی است، چرا قدغن شود؟" چون اسلام بر اساس عدالت قضاوت می‌کند، نه فقط قوانین. یک توافق می‌تواند کاملاً قانونی باشد ولی باز هم ضعیف را استثمار کند. قرآن به این توجه دارد که آیا نظام واقعاً عادلانه است یا نه. و در مورد سود چه؟ اسلام تجارت را از ربا جدا می‌کند. یک تاجر جنس می‌خرد، سفر می‌کند، انبار می‌کند، خطر ضرر می‌کشد. سود از تلاش، اضافه کردن ارزش، و خطر مشترک می‌آید. ربا پول را بدون کار واقعی پول می‌سازد. به این دلیل است که "الله تجارت را حلال و ربا را حرام کرده است" (قرآن ۲:۲۷۵). هشدار شدید تنها بخاطر این نیست که ربا وجود دارد. این است که زندگی را دور آن ساختن، نظامی را عادی می‌کند که در آن ثروتمندان بدون خطر ثروتمندتر می‌شوند، و فقرا بیشتر غرق می‌شوند. از نظر اسلام، این عدالت و رحمتی را که جامعه باید بر آن استوار باشد می‌شکند. پس شاید سوال واقعی این نباشد که "آیا ربا رایج است؟" یا "آیا قانون اجازه می‌دهد؟" بلکه این باشد: آیا چیزی می‌تواند اینقدر عادی باشد، همه آن را قبول داشته باشند، و باز هم خلاف عدالتی باشد که الله امر کرده؟ این چالشی است که قرآن پیش روی هر مؤمن می‌گذارد.