اِہ آیت ساڑے دِل گال کر دیندی اے

تسیں اُہ جذبہ جانْدے ہو جہڑا ویلے سبھ کُجھ بھاری تے اوکھا لگدا پے؟ سُورہ الشَّرح دے اِہ رْدُوف ہمیشہ من تازی کریندا اے: 'بے شک، بھاویں جہی مُصیبت ہے، اُونْدے بعد آسانی بڑّھ ہے۔ یقیناً ہر دُکھ دے بعد سکھ ہے۔' (۹۴:۵-۶) اللہ سانوں دو وَار یاد دَوانْدا اے-ہر تکلیف دے نال بعد سکھ دی امید اے، اَلحَمدُلِّلہ۔ ایہہ کِنّی سُہنّی دلاسہ اے جیہڑی ساڈے کول رہندی اے۔