اللہ دی طرفوں اک یاد دہانی جݙاں مینوں ایہو سبھ توں زیادہ چاہیدا سی 🌩️

کئی مہینے تک، میں نہایت مشکل وسوسےآں نال جوجھ رہی سی-اوہ گھناؤنے دل دے خیالات جیہڑے میرے دین تے اللہ دے وجود تے وی شک پیدا کریندے سن، استغفراللہ۔ اوہ مینوں بہت ڈرائے رکھیندے سن۔ ہر واری جݙوں اوہ ذہن وچ آئے، میں اُنہاں کوں سخت دبان دی کوشش کریندی سی، اُنہاں کوں ہک لمح وی نہ تھیوݨ ݙیندی۔ اس اندرونی جنگ دے باوجود، میں اپݨی نماز، روزہ، قرآن پڑھݨ تے دعا کرݨ جاری رکھی۔ پر اندر توں، میں ہمیشہ فکرمند رہندی: کیا تھیا جے میرا ایمان گھٹدے پیا ہے؟ جݙاں رمضان آیا، میں سوچیا جو ایہ بہتر تھیسی۔ بجاے اوندے، ایہ وگڑ ڳیا۔ کیوں جو میں زیادہ قرآن پڑھدی تے گہری سوچ بچار کریندی ہئی، ایں سانگے خیالات اصل وچ ودھ ڳئے۔ ایویں محسوس تھیندا ہئی جیویں میرا اپݨا ذہن میرا ایمان ٹکرا رہیا ہووے۔ میں ڄاݨدی ہئی جو ایہ وسوسے شیطان ولوں ہن، پر ایہ ڄاݨݨ دے باوجود اوہ رکدے نہ ہن۔ سبھ توں مشکل حصہ اے ہئی جو کئی واری ایویں محسوس تھیندا ہئی جو میری عبادت محض روٹین دی طرحاں ہے۔ میں ڈری ہوئی ہئی جو میں اللہ نال رابطہ کھو رہی ہاں۔ میں انہاں ݙینہاں وچ بہوں روئی۔ میں بیٹھ کے منت کریدی ہئی: 'یا رب، مہربانی کر تے میرا ایمان میری کولوں نہ گھن۔ تُساں ہی میرا سہارا ہو۔ میں تُہاݙوں کھو نہ سڳدی۔ مہربانی کر تے میرے ایمان دی حفاظت کر۔' ایں دوران، ہک ٻئی ڳالھ وی ٹُر پئی ہئی۔ میں ہک چھوٹی جہی کاروبار چلیندی ہاں، تے کئی مہینے پہلے میں رمضان دی آخری راتاں، جیندے وچ شِک والی رات وی شامل ہئی، وچ ہک وݙے بازار دے پروگرام لئی درخواست ݙتی ہئی۔ میں جگہ دی رقم ادا کر ݙتی، مہینے گزاریے سامان تیار کرݨ وچ، تے بہوں پریشان ہئی-ایہ اوہ پروگرام ہئی جیندے وچ سالاں توں شامل تھیوݨ دی خواہش ہئی۔ پھر، اچانک، کئی ایجھیں ڳالھیں پاروں جیہڑیاں میرے قابو وچ نہ ہن، میں پتہ لڳا جو میں ہݨ نہیں ونڄ سڳدی۔ میں بالکل ٹُٹ ڳئی۔ میں ایندے وچ بہوں محنت کر چکی ہئی، میری دکان کینویں نظر آوسی، لوکاں نال ملاقاتاں… تے اے سبھ ایویں ختم تھی ڳیا۔ کئی ݙینہاں تک میں پریشان تے الڳ تھلڳ رہی، ایویں محسوس کریندی ہئی جو ساری محنت رائیگاں ڳئی ہئی۔ میں دعا کریندی رہی: 'یا اللہ، جے ایہ میرے کیتے بھلا ہے، تاں مہربانی کر تے میرے کیتے راہ بݨا۔' پر ہک حصہ ایں ڳالھ نال وی عجیب طرحاں پرسکون محسوس کریندا ہئی جو میں نہ ڳئی، کیوں جو شِک والی رات تے ٻہوں اچی موسیقی ویندی ہئی۔ ایں سانگے میں خاص طور تے وی دعا کیتی: 'یا اللہ، جے میرا ونڄݨ مقدر وچ نہیں، تاں مہربانی کر تے مجھے افسوس نہ تھیوݨ ݙیوو۔' جݙاں پروگرام والا ݙینہ آیا، میں آن لائن اپڈیٹس ݙٹھے-ہر کوئی خوبصورت دکاناں لاوݨ، اپݨا سامان ݙکھاوݨ، تے خوشی مناوݨ وچ مصروف ہئی۔ میرا دل بیٹھ ڳیا۔ ایہ احساس جو میں چُھٹ ڳئی ہاں، میݙے اندر گھس ڳیا، تے میں سوچدی رہی، میں اوتھے ہووݨی چاہیدا ہاں۔ اوں رات، نماز دے دوران، سبھ کجھ باہر نکل آڳیا۔ میں سجدے وچ روئی تے اللہ کوں بالکل ایہو دسیا جو میں کیویں محسوس کریندی ہاں: 'یا اللہ، میں اے محسوس نہیں کرݨ چاہندی جو میں ایں موقع کوں کھو ݙتا۔ مہربانی کر تے مینوں ایویں نہ محسوس کراو جو میں کُجھ اپݨے کیتے ہوندے کھو بیٹھی ہاں۔' پھر ہک ناقابل یقین ڳالھ تھئی۔ اچانک، ہک وݙا طوفان آیا-ایہو جہی ڳالھ جو اتھاں تقریباً کݙاہیں نہیں تھیندی۔ ہوا ڈراوݨی طرحاں تیز ہئی، رُکھ ٹُٹ ڳئے، کھڑکیاں ٹُٹ ڳئیاں، مینہہ پیا، ہر پاسے ہلڑ مچ ڳیا۔ کجھ گھنٹے بعد، اپڈیٹس آئے: سارا بازار طوفان نال تباہ تھی چُکا ہئی۔ دکاناں ڈھہ ڳئیاں، سامان بڇڑ ڳیا، سوداگراں دا مال ضائع تھی ڳیا، کئی لوک زخمی تھی ڳئے، تے پروگرام بند کر ݙتا ڳیا۔ جݙاں میں اے ݙٹھا، میں صدمے وچ ہئی۔ اوہ پروگرام جیندے نہ تھیوݨ تے میں روئی پئی ہئی… ہک آفت وچ تبدیل تھی چُکا ہئی۔ اوں رات دے بعد، میں قرآن وچ سورۃ الرعد کھولی۔ میں ترجمہ پڑھیا تے منجمد تھی ڳئی-ایہ بجلی تے طوفان دے بارے وچ ڳالھ کر رہی ہئی۔ میں تاں ایہ وی نہ ڄاݨدی ہئی جو 'رعد' دا مطلب بجلی ہوندے ہن، جے تائیں میں اینکوں ݙیکھیا نہ ہووے۔ شکّاں نال لڑݨ دے مہینےآں تے اللہ کولوں اپݨے ایمان دی حفاظت دی منت کرݨ دے بعد، ایہ لمحہ میݙے اندر تِھاں تک پُج ڳیا۔ ایویں محسوس تھیا جیویں اللہ میݙے کول یاد ݙیوا رہیا ہووے جو اوہ ہر دعا سُݨدے، حتیٰ جو جیہڑے اساں آنسوواں وچ گُھٹّے گُھٹّے کیتی ہووے۔ اوں رات توں، الحمدللہ، میرا ایمان بہوں عرصے توں زیادہ مضبوط محسوس تھیندے۔