اُس سارے واسطے جیہناں نوں ایہہ یاددہانی دی لوڑ ہے: ایمان تے صبر رکھو، کیوں کہ اللہ دا پلان مکمل اے۔

السلام علیکم سارے نوں۔ میں بس اپنے دل وچوں لکھی ہوئی اک چیز سانجھی کرنا چاہندی سی-اُمید ہے ایہ کسے نوں یاد دلاؤن وچ مدد کرے گا کہ اوہ کدے وی اکیلے نیں۔ پڑھن لئی اللہ تواڈے تے رحمت کرے! اُس دوپہر آسمان تھوڑا انوکھا لگ رہا سی-وکھرا، پر پھیر وی حیرت انگیز۔ گرمیاں سی تے نسرین تیز دھوپ تے اُس گرم، جھلملاندی دُند نال عادی ہو چکی سی جیہڑی اُس دے پرسکون محلے نوں چمکا رہی سی۔ اک انوکھا آسمان اک خاص دن واسطے، اُس نے سوچیا، کھڑکی توں نیلے رنگ دے پھیلاؤ ول دیکھدی ہوئی، جیہدے تے اُونچی عمارتاں سورج دی کرناں نوں پھڑ رہیاں سن تے شاہراہاں گڈیاں دی گونج نال گونج رہیاں سن۔ نیچے، سڑکاں زندگی نال گونج رہیاں سن: پیؤ کم تے جا رہے سن، بزرگ کافی شاپاں تے اکٹھے ہو رہے سن، ماؤں بچے سکول چھڈ رہیاں سن۔ تے اِس سب دے وچّ، نسرین وی سی۔ اُس نے ہلکا سا مُسکراہٹ بھیجی، اُنہاں سالاں بارے سوچدی ہوئی جیہناں نے اُسنوں ایتھے تک پہنچایا سی-اُس دا جم (جیویں رشتےدار پیار نال سناؤندے سن)، اپنے والدین تے بھین-بھرا نال نویں ملک وچّ آؤنا، اُس دی سکولی سفر، اپنے سہاؤ کم تے پہنچنا، تے سبھ توں ودھ کے، سبھ توں خوبصورت دن: اپنے رُوح دے ساتھی نال نکاح۔ ایہہ سب اللہ دی بےانت رحمت تے برکت وچ لپیٹیا ہویا۔ برکتاں دی گل کردیاں، نسرین دی مُسکراہٹ تے وی پھیل گئی جدوں اُس دی نظر کھڑکی توں ہٹ کے اپنے ہسپتال دے کمرے ول گئی۔ بستر تے ہون دے باوجود، ایہہ آرام دہ تے جانا-پہچانا لگ رہا سی۔ اُس دے سجے پاسے، تحفے تے گھر دے پکائے کھانے اک چھوٹی میز تے بھرے پئے سن؛ کھبے پاسے، اک معجزہ اک صاف باسنیٹ وچّ آرام کر رہیا سی-اُس دی آنکھاں دی ٹھنڈک۔ اک انمول روح جیہدی اُس نے چھوٹی عمر توں دعا کیتی سی، اللہ تے پُرا بھروسہ رکھدیاں ہوئیاں بغیر ایہہ جانے کہ اوہ کیویں جواب دے گا۔ سبحان اللہ۔ اُس دی چھوٹی بیٹی-نرم بھورے گھنگر، چھوٹی بادام جہیاں بند آنکھاں، گلابی کمبل وچّ لپیٹی ہوئی۔ اُس دا کیہہ نام اُسنوں سچی عزت دے سکدا اے؟ ایہہ جاندیاں ہوئیاں کہ اُسنوں رہنمائی دی لوڑ اے، نسرین نے کمرے دے کونے ول دیکھیا، تے اُس دا دل بھر آیا۔ بچے دی پیدائش دے دو دن بعد، اُس دا شوہر اُس دے پاس سی، کدے نہ چھڈیا، ہمیشہ اُس دا ہتھ تھامی رکھیا۔ اوہ ہمت دیاں گلاں پھسپھسایا کردا سی، اللہ دے نال اجر دا یاد دلاؤندا سی، ثابت قدم رہن دا وعدہ کردا سی۔ اُس دی مدد تے اللہ دی رحمت نال، اُس نے پیدائش دی شدت نوں برداشت کیتا-دکھ بھریا پر گہرا فائدہ مند۔ سخت، پر ضروری، تے اللہ اُس دی کوشش نوں کدے وی برباد نہیں کرے گا۔ اُس دا شوہر نیڑے اک چارپائی تے اونگھ رہا سی، پھیر وی ہر آواز نوں سنن نوں چوکس، اُس تے اُنہاں دے نوزائیدہ بچے لئی چیزاں آسان کرن لئی تیار۔ اوہ نرساں نال ہلکے پھلکے گل بات کردا سی، نرمی نال اُسنوں رشتےداراں تے دوستاں ولوں کھانا کھلاؤندا سی، بچے نوں نرم ذکر نال سُکھ داؤندا سی، تے قرآن پڑھدا سی، ہر آیت تے اُس دے نال غور کرن لئی رکدا سی۔ نسرین دیاں اکھاں وچّ آنسو آ گئے-حد توں زیادہ خوشی، اک عمر بھر دا سپنا پورا ہویا۔ اُسنوں مکمل، پُرا محسوس ہویا۔ کوئی وی دنیاوی فائدہ اِس نال موازنہ نہیں کر سکدا سی؛ اُسنوں ایمان وچّ اپنا ساتھی لبھ لیا سی، تے ہن اوہناں دے کول اک چھوٹا فرشتہ سی۔ اُس دے آنسو دیکھ کے، اُس دے شوہر نے اُس دا ہتھ دبایا تے اُس دے ماتھے تے چومن لئی جھکّیا۔ “حیاتی، کیوں رو رہیں اے؟” اُس نے پھسپھسایا۔ “میں بس بہت شکرگزار ہاں، حبیبی۔ میں اللہ دے واسطے تینوں پیار کردی آں،” اُس نے گنگنا کے کہیا۔ اُس دیاں اکھاں چمک اٹھیاں۔ “میں تینوں ودھ پیار کردا آں، نسرین، اللہ دے واسطے۔ میں وعدہ کردا آں کہ میں تینوں تے ساڈی بیٹی نوں عزیز رکھاں گا، تواڈی دوناں دی کفالت تے حفاظت کراں گا، ان شاء اللہ۔” وقت بہندا گیا-دن، سال، دہائیاں-یہاں تک کہ، پچاس سال بعد، نسرین اپنے موت دے بستر تے مطمئن پئی ہوئی سی۔ اُس نے اللہ دی اخلاص نال عبادت کیتی سی، نیک اولاد پالن لئی کوشش کیتی سی، تے آخرت لئی تیاری کیتی سی۔ ہن، اپنے رب نوں ملن لئی تیار، اُس دی رحمت تے اُمید رکھدی ہوئی، اُس دی ڈانٹ نوں ذہن وچّ رکھدی ہوئی، اُس نے اک سچائی نوں تھام رکھیا سی: اللہ دے تخت تے لکھیا ہویا اے، “میری رحمت میری غصے تے غالب اے۔” اُس نے اِس نوں تھام رکھیا جدوں موت دا فرشتہ آیا، جدوں اُس نے اپنی آخری شہادت پھسپھسائی، جدوں اُس دی قبر جنت دا باغ بن گئی، اُسنوں اللہ دی حضوری وچّ پیارے لوکاں نال ملا دتی-ابدی خوشی، ہر کوشش دا حتمی انعام۔ ان شاء اللہ۔ سارے نوں سلامتی تے برکتیاں۔