Бір есік жабылғанда, мен Алладан бейбітшілік сұрауым бола ма?
Сәлем, бәріңе. Мен көп рет естідім, егер Алла сенің жүрегіңде бір нәрсеге дуа етуге құштарлық тудырса, бұл Оның оны беруі мүмкін деген белгі. Ал, бір жағынан, Ол есікті жапқанда, біз мұны Оның қасиетті тағдырының бір бөлігі ретінде қабылдауға үйретілген. Алхамдулиллаһ, өмірімдегі белгілі бір есік менің өзім үшін жабылғанын қабылдадым, бірақ жүрегім әлі де ауыр – мұнда аяқталмаған істер бар сияқты. Қате түсініктер мен жарақаттаушы жағдайлардан кейін, менің қалағаным – ауаны тазарту, кешірім сұрау және өзара түсініс табу мүмкіндігі. Есіктерді қайта ашу немесе маған тиесілі емес нәрсені іздеу үшін емес, тек жабылу мен бейбітшілік сезімі үшін. Адамдар маған оны қалдыруға кеңес береді, бірақ мен әлі де айтылатын сөздер бар сияқты сезінемін. Мен жай ғана Алладан айқындық, түсінік пен кешірім сұрап отырамын. Сіздерден кімдер мұндай сезімі бар ма? Сіздердің ойыңызша – сол бейбітшілік үшін дуа етуді жалғастыру дұрыс па?