درگیر توقف غیبت از دیگران

السلام علیکم به همه. واقعاً نیاز دارم چیزی رو از روی دلم بگم. من سعی می‌کنم یک مسلمان خوب باشم-نماز می‌خونم، مسجد می‌رم، قرآن می‌خونم، صدقه می‌دم و واقعاً از انجام کارهای خیر لذت می‌برم. اما یه گناه هست که انگار نمی‌تونم ترکش کنم: غیبت کردن از مردم. می‌دونم حرامه و هر دفعه که خودم رو در حال انجامش می‌بینم، بعدش حس خیلی بدی دارم. واقعاً دیوانه‌م می‌کنه چون متنفرم از اینکه مدام لغزش می‌کنم. هر وقت کسی من رو ناراحت می‌کنه-چه فامیل باشه، چه دوست یا همسرم-پشت سرش حرف می‌زنم، حتی با اینکه واقعاً نمی‌خوام. حتی تو ماه رمضون که روزه‌م، بازم خودم رو در حال انجامش می‌بینم. خیلی بده، انگار که داره آروم آروم روح من رو نابود می‌کنه. واقعاً می‌ترسم که این گناه من رو به جهنم بکشونه و این ترس از درون من رو می‌خوره. به شدت می‌خوام ترکش کنم، اما خیلی سخته. کسی تونسته این عادت رو ترک کنه؟ چه نکات عملی یا توصیه‌هایی کمکتون کرد که غیبت رو کنار بذارید؟ جزاکم الله خیراً برای هر کمکی. ان‌شاءالله خدا این گناه رو برای همه‌مون آسون کنه. آمین.