شُعْوَات وَقْتُ سَحَر: متن، خاستگاه، و معنای زادروز پیامبر اسلام (ص)

شُعْوَات وَقْتُ سَحَر یکی از گونه‌های ستایش خداوند است که به‌طور ویژه برای گرامیداشت زادروز پیامبر اسلام (ص) سروده شده. این دعای شُعْوَات را مرحوم حبیب حسن بن جعفر سقّاف، از عالمان برجسته اندونزی، تألیف کرده است. در دوران معاصر، این شُعْوَات پس از اجرای مجدد آن توسط خوانندگان مذهبی و موسیقیدانانی همچون انیسا رحمان، عای خدیجه، و گروه صبیان قمبوس (نیسا صبیان) شناخته‌تر شد. متن شُعْوَات وَقْتُ سَحَر به زبان عربی، همراه با خوانش لاتین و ترجمه‌ی اندونزیایی در دسترس است. اشعار آن شادی و نشاط جهان را در استقبال از تولد پیامبر (ص) به تصویر می‌کشد، مانند پرندگانی که آواز می‌خوانند و خورشیدی که می‌درخشد. فرشتگان ستایش می‌کنند و حوریان بهشتی با شادمانی استقبال می‌نمایند. پیام عمیق این شُعْوَات، گرامیداشت زادروز پیامبر اسلام (ص) همراه با شادمانی فراوان و لحظه‌ای است که باطل نابود می‌گردد. حضور ایشان به عنوان برترین موهبت برای همه‌ی انسان‌ها توصیف شده است. https://mozaik.inilah.com/ibadah/sholawat-waqtu-sahar-lirik