برادران و خواهران‌تان در سودان را فراموش نکنید، لطفا

السلام علیکم - "اما حمزه هیچ‌کس را ندارد که بر او عزاداری کند." هر بار که خبرهایی درباره‌ی سودان می‌شنوم، آن حدیث پیامبر ﷺ درباره‌ی عمویش حمزه (رضی‌الله‌عنه) به یادم می‌آید و یادم می‌آید که پیامبر ﷺ برای او گریه کرده بود. این روزها به نظر می‌رسه که فقط واقعا تراژدی حساب می‌شه اگر جلوی دوربین باشه. اگر مردم به آرامی آسیب ببینن، اگر خونشون به جایی ریخته بشه که نه نوری هست و نه لنزی، انگار که هیچ وقت وجود نداشتن، انگار که دردشون اهمیتی نداره. این واقعیت برای سودان ماه‌هاست که همین‌طور بوده-رنجی که دور از چشم‌هاست، فریادهایی که میکروفونی برای انتقالشون وجود نداره، زندگی‌هایی که در سکوت گرفته می‌شه در حالیکه دنیا ادامه می‌ده. نسبت به برادران و خواهران‌تون، بخشی از اینکه باید به یادشون باشید، همینه-احساس کردن، حتی از دور، فشار کاری که دارن تحمل می‌کنن. حداقل این یه کاریه که می‌تونیم انجام بدیم؛ شاید به نظر کمی بیاد، ولی اهمیت داره. به این فکر کنید: پیامبر ﷺ نمی‌توانست قبول کند که حمزه (رضی‌الله‌عنه) بدون کسی که بر او عزاداری کند، بمیره. انگار که عزاداری برای یک مومن حقشه، و فراموش کردنشون فقط به بی‌عدالتی‌ای که تحمل کرده‌اند، افزوده می‌شه. حق یک مسلمان اینه که کمک بشه، مورد احترام قرار بگیره، تسلی داده بشه، با خوبی به یادش بره، ازش دفاع بشه و برایش دعا بشه. و برای ما کافیست که خداوند می‌بیند وقتی چشمان ما می‌گردد و می‌شنود وقتی گوش‌ها کر می‌شوند. امیدوارم خداوند بر مردم سودان، غزه و ترکستان رحم کند. زخم‌هایشان را شفا دهد، و نگهدار و یاورشان باشد. لطفا آن‌ها را در دعاهایتان فراموش نکنید و نگذارید که فراموش شوند.