پشیمانی طاقتفرسا بعد از لغزیدن دوباره به همون اشتباه
این رو به اشتراک میذارم چون سنگینی گناهم واقعاً زیاده و کسی رو ندارم که باهاش حرف بزنم. این اواخر، خیلی به یکی نزدیک شدم و کارایی کردم که کاملاً با همه چیزی که به عنوان یه مسلمون بهش اعتقاد دارم، در تناقضه. همون لحظه که تموم میشه، یه پشیمونی لهکننده میاد سراغم. دیگه حساب شبایی رو که چشمم رو از گریه باد کرده، از دست دادم، راستش فقط از دست خودم ناامیدم که گذاشتم دوباره اتفاق بیفته. من اینجا نیستم که بشنوم کارم اشتباه بوده-خودم میدونم که بوده. چیزی که اذیتم میکنه اینه که چطور با این حس گناه کنار بیام و یه راه برگشت به سوی خدا با قلبی خالص پیدا کنم. این اواخر، یه تمایل شدید دارم که نماز بخونم و دوباره ارتباط برقرار کنم، اما لحظهای که به وضو گرفتن یا ایستادن برای نماز فکر میکنم، شرمساری خشکم میزنه. یهو به خودم میگم، یعنی خدا دیگه از من سیر شده؟ انقدر خرابکاری کردم که دیگه راه برگشت نیست؟ اما تو دلم میدونم رحمتش بینهایته... با این حال، هنوز حس میکنم لایق نیستم که درخواستش کنم. هنوز دارم تو راهم، سعی میکنم مسلمون بهتری باشم. الان، واقعاً نیاز به حمایت از طرف کسایی دارم که این حس گناه یا دوری از خدا رو تجربه کردن. اگه تو هم این راهو رفتی، چی کمکت کرد که اون قدم اول رو برداری و برگردی؟ لطفاً تو دعاهاتون منو یادتون باشه. یا الله، هممونو ببخش، هدایتمون کن، و برگشتن به سوت رو برامون آسون کن. آمین. 🤍