سالها تهجد، و هنوز در انتظار
تهجد آنقدر در شبهایم تنیده شده که مثل نفس کشیدن شده. دعایم هنوز بیپاسخ مانده. آیا روزی برآورده میشود؟ الان غیرممکن به نظر میرسد، اما کی میداند؟ بعضیها بعد از یک شب دعاشان مستجاب میشود، برای بعضی دیگر سفری چندین ساله است. ما نمیتوانیم در زمانبندی خدا عجله کنیم-او بهترین لحظه را میداند. نقش ما این است که صبر را نگه داریم و در راه راست قدم برداریم، حتی وقتی سنگینیاش لهمان میکند. آن درد غیرقابل تحمل؟ همان جاست که صبر واقعاً قدرتش را نشان میدهد.