تأملی صادقانه در باب توحید و برداشت‌های نادرست از تناسخ

سلام علیکم، برادران و خواهران عزیز. چند وقت پیش، با سؤالی از یک برادر هندو مواجه شدم که می‌پرسید چرا باید قرآن بخواند اگر او قبلاً به خدای یگانه ایمان دارد. وقتی بعضی از ما سعی کردیم توضیح دهیم، او به اوپانیشادها به عنوان کتاب‌های مقدسی اشاره کرد که بت‌پرستی را رد می‌کنند. این یک نکته‌ی منصفانه است، اما آن متون همچنین حامل ایده‌ی تناسخ هستند، که باوری نادرست است. ببینید، صرفاً پرستش خدای یگانه و انجام اعمال نیک، اما فکر کردن به اینکه می‌توانید از طریق آن اعمال به جایگاه بالاتری برسید و در نهایت به نیروانا دست یابید-این، به نظر من، حتی نگران‌کننده‌تر از گناه کردن و سپس توبه است. توبه یعنی ما تسلیم خداوند متعال می‌شویم و می‌دانیم که بخشش تنها از جانب اوست. اما آن طرز فکر دیگر فرض می‌کند اعمال نیک می‌توانند شما را خداگونه کنند. این همان جوهره‌ی شرک است، گناهی بزرگ. من در خانواده‌ای هندو-برهمنی به دنیا آمدم، و سال‌ها پیش در دوران تحصیل در دانشگاه اسلام آوردم. اغلب از هندوهای تحصیل‌کرده می‌شنوم که می‌گویند واقعاً به توحید معتقدند، و بت‌پرستی فقط برای "افراد کم‌تر تحصیل‌کرده" است. آن‌ها ادعا می‌کنند همه‌ی راه‌ها درست هستند و فقط خدای یگانه را می‌پرستند. پاسخ من این است: شما نیمه‌ی راه را آمده‌اید، اما اگر به تناسخ و این ایده که روح‌تان می‌تواند با برهمن یکی شود چنگ بزنید، این یک اشتباه بزرگ است. هیچ انسانی هرگز نمی‌تواند با خالق، آن یکتا، بسیار آمرزنده، بسیار مهربان مقایسه شود. من حتی مقدس‌ترین فرد در هند را به چالش می‌کشم که یک مگس ساده بیافریند. آن‌ها نمی‌توانند-و می‌دانند که نمی‌توانند. پس باید از آتش روز قیامت بترسند. اعمال نیک شما باید فقط برای خشنودی خداوند باشد، نه برای دنبال کردن یک تناسخ برتر. ما فقط یک زندگی داریم، نه بی‌نهایت زندگی، و همگی توسط خداوند داوری خواهیم شد. هر ذره‌ای از خوبی دیده خواهد شد، و هر ذره‌ای از بدی دیده خواهد شد. و ضمناً، شما واقعاً نمی‌توانید به تناسخ معتقد باشید بدون اینکه نظام کاست را بپذیرید. پیام اسلام روشن است: خداوند ما را آفرید تا یکدیگر را بشناسیم، و گرامی‌ترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست-تقوا. این هیچ ربطی به تولد ندارد.