حتی وقتی دنیا تمام می‌شود، به کاشت کارهای خوبت ادامه بده

السلام علیکم، برادران و خواهران. انس بن مالک روایت کرده که پیامبر عزیزمان، صلی الله علیه وسلم، فرمودند: "اگر قیامت فرا رسد در حالی که در دست یکی از شما نهالی باشد و بتواند آن را قبل از قیامت بکارد، باید آن را بکارد." فقط سعی کن اینو تصور کنی. آسمان پاره می‌شود. کوه‌ها خاک می‌شوند. اقیانوس‌ها طغیان می‌کنند. همه چیز دوروبرمون داره فرو می‌ریزه وقتی آخرین لحظه می‌رسه. همه برنامه‌ها، همه قدرت‌ها، همه رویاها-تموم شدن. و وسط این همه هرج و مرج، یه مردی ایستاده و یه نهال کوچولو دستشه. نه یه اسلحه. نه ثروت. نه یه تخت پادشاهی. فقط یه ذره زندگی کوچیک و شکننده. دنیا به معنای واقعی داره تموم می‌شه، اما بهش این دستور رو می‌دن: بکارش. آره، بکارش. چقدر این پرقدرته؟ می‌بینی، نکته‌ش خود درخت نیست. اون درخت هیچوقت رشد نمی‌کنه. شاخه‌هاش بالا نمی‌رن. هیچکس زیر سایه‌ش نمی‌شینه، هیچ بچه‌ای ازش بالا نمی‌ره، هیچ پرنده‌ای توش لونه نمی‌سازه. با این حال-بکارش. چون ایمان همیشه درباره این نیست که چی به دست میاریم. ایمان یعنی اطاعت کردن حتی وقتی موفقیت غیرممکن به نظر میاد. ایمان یعنی چسبیدن به امید وقتی احمقانه به نظر میاد. ایمان یعنی انتخاب آفریدن حتی وقتی همه چیز فرو می‌ریزه. هرکسی می‌تونه سخت کار کنه وقتی یه پاداش واضح آخرش هست. هرکسی می‌تونه ادامه بده وقتی می‌دونه محصول رو می‌بینه. اما یه مؤمن چیزی بیشتر ازش خواسته شده: کار خوب بکنه فقط چون خوبه، بسازه چون ساختن درسته، بکاره چون کاشتن یه عبادته. حتی وقتی آسمون داره فرو می‌ریزه. حتی وقتی فردایی در پیش نیست. حتی وقتی شیپور نزدیکه به صدا دربیاد. بکارش. تو دنیایی که اغلب تو ناامیدی گیر کرده، این یه عمل واقعی شجاعته. تو زمانه‌ای که همه نتایج سریع می‌خوان، این شجاعته. وقتی زمزمه‌ها می‌گن هیچی مهم نیست، این یه یادآوری قدرتمنده که درستکاری همیشه مهمه. اون نهال هر کار کوچک محبت‌آمیزیه که می‌کنی. هر نماز. هر حرف صادقانه. هر تلاش برای آروم کردن درد کسی. هر تلاش برای اینکه دنیا رو یه ذره بهتر کنی. مؤمن می‌کاره نه چون مطمئنه میوه‌شو می‌بینه، بلکه چون کاملاً به اونی که بهش گفته بکار اعتماد داره. پس تا آخرین نفس، تا وقتی قلبمون بایسته، تا وقتی حتی ستاره‌ها محو بشن، مأموریتمون همونه: بساز. خدمت کن. دوست بدار. بیافرین. بکار. چون درست لبه ابدیت، ایمان تسلیم ناامیدی نمی‌شه. یه بار آخر دست می‌بره تو خاک و یه دونه زندگی پشت سر می‌ذاره. جزاکم الله خیراً برای خوندن-خدا روزهامون رو با اینجور تلاش‌های صادقانه پر کنه، آمین.