Islomni qabul qilish haqida o‘ylayapsizmi? Meni bir narsa to‘xtatib turibdi…

Assalomu alaykum, hammaga! Men Islom haqida bir muncha vaqt o‘rganyapman va rostini aytsam, bu din mening qalbimga juda yoqadi. Men nasroniy oilasida o‘sganman, lekin Islomni qancha ko‘p o‘rgansam, uning ta’limotlari menga shunchalik mantiqli tuyuladi – ba’zida hatto Bibliyadan ham aniqroq. Qur’onda hech bir inson Xudo bo‘la olmasligi va erkaklar bilan ayollarning qiymati va Allohning nazdida teng ekani aytilishi menga juda yoqdi. Bu meni chuqur o‘ylantirib, yanada qiziqishimni oshirdi. Ha, shunday… Men Islomni qabul qilish haqida jiddiy o‘ylayapman, lekin bir narsa meni taraddudga solib turibdi. San’atning yomon yoki harom deb ko‘rilishiga tushunmayapman. Qur’onda rasm chizish yoki musiqa zararli ekani haqida hech bir oyat topolmadim. Faqat boshqa manbalarda inson yoki jonli mavjudotlarni “ruhli” qilib chizmaslik haqida gapiriladi. Rostdan ham, bu fikr menga biroz eskicha tuyuladi. Agar san’at noto‘g‘ri bo‘lsa, nega Alloh san’atga – rasm chizish, she’riyat yoki musiqaga – shunchalik ishtiyoqli insonlarni yaratdi? Bilamizki, ba’zilar ilm-fanni yaxshi ko‘radi, boshqalar esa san’at orqali hayot haqidagi haqiqatni ijodiy yo‘l bilan ifodalaydi. Musulmonlar odamlar ularga sig‘inmasligi yoki Allohning yaratganiga qiyoslamasligi uchun rasm va haykallardan saqlanishini bilaman. Buni hurmat qilaman, lekin to‘liq tushunmayapman. Nasroniylikda biz ham haykal yoki ikonalarga duo qilishdan chetlanamiz, lekin san’atdan butunlay voz kechishgacha bormaymiz. Agar odamlarning sig‘inishiga olib kelishidan qo‘rqib, Alloh yaratgan go‘zal voqelikni nega chizib bo‘lmaydi? Mening nazarimda, hech kimga zarar keltirmaydigan sevimli ishidan odamlarni to‘xtatish aqlga sig‘masdek tuyuladi. San’at bizni o‘rab turgan dunyoning go‘zalligini ko‘rsatadi – bu shunchaki hayratning ifodasidir. Oddiy vaziyatlardagi oddiy odamlarni chizish taqiqlanmasligi kerak, chunki hech kim bunday san’atga sig‘inmaydi. San’at bizni his qilishga, o‘ylashga va lahzalarni qamrab olishga undaydi – uni sig‘inish obyektiga aylantirish emas. Rasmdan zavqlanish uni xudo deb bilish bilan teng emas. San’atni qadrlash va suratga sig‘inish o‘rtasida aniq chegara bor. Xo‘sh, men nima qilishim kerak, birodaru opa-singillar? Men bir rassomman, butun umrimni voqelikni qamrab olishni o‘rganishga sarflaganman va endi sevgan ishim gunoh yoki xavfli bo‘lishi mumkin deb eshityapman. Bu meni juda larzaga soldi va o‘zimni ikki o‘t orasida his qilyapman…