Bu vaziyatdagi tavakkul haqidagi qarashim noto‘g‘rimi?

Assalomu alaykum, Menga bu borada samimiy Islomiy maslahat kerak. Yaqinda men haqiqatan ham bo‘lajak er/xotin sifatida ko‘rgan kishi bilan suhbatlashdim. Biz bir-birimizga ochiq edik va ikkimiz ham yana 4-5 yil turmush qura olmasligimizga rozi bo‘ldik, chunki o‘qishimizni tugatib, moliyaviy jihatdan mustahkam bo‘lishni xohlaymiz. Ular turmush qurish uzoqda ekan, har qanday aloqani uzish kerak, dedilar. Ularning fikricha, vaqti-vaqti bilan bo‘ladigan xabarlar ham bog‘lanishni kuchaytirishi mumkin, aksincha, o‘zimiz ustimizda ishlashimiz, Allohga tavakkal qilishimiz kerak, va agar U bizni bir-birimizga taqdir qilgan bo‘lsa, bu to‘g‘ri vaqtda sodir bo‘ladi - bo‘lmasa, ular buni qabul qiladilar. Men ularning qarori va chegaralarini to‘liq hurmat qilaman. Lekin mening qarashim biroz farq qiladi. Men tez-tez gaplashish yoki hissiy bog‘lanishni taklif qilmayapman. Shunchaki, ehtimol, har bir necha oyda bir marta, toza niyat va Islomiy chegaralar ichida qisqa hol-ahvol so‘rash - bu sabablarga (asbob) amal qilish bilan birga Allohga suyanishning bir bo‘lagi bo‘lishi mumkin, deb o‘ylagan edim. Mening tushunishimcha, tavakkal hech qanday harakat qilmaslik degani emas. Xuddi tuyangni bog‘lab, keyin Allohga ishonch qo‘ygan kabi, men turmush qurishni ko‘zlab, minimal, hurmatli aloqani saqlashni harakatning bir shakli sifatida ko‘rgan edim. Shuning uchun o‘ylayapman: Islomiy nuqtai nazardan, mening tushuncham noto‘g‘rimi? Bir-birini jiddiy turmush o‘rtog‘i deb bilgan ikki kishi o‘rtasida vaqti-vaqti bilan, maqsadga yo‘naltirilgan aloqa butunlay cheklanishi kerakmi yoki bu borada turli ulamolar qarashlari va shaxsiy chegaralar mavjudmi? Men chin dildan o‘rganishga harakat qilyapman. Kimnidir nohaq ekanligini isbotlash niyatim yo‘q, va ularning qarorini har qanday holatda hurmat qilaman. Faqat mening fikrim xato ekanligini yoki Islomda ikkala yondashuv ham mavjud bo‘lishi mumkinligini bilmoqchiman. Jazokumullohu xoyron.