Imon bilan kurash: Universitetdagi sayohatim va ruhiy shubhalarim

Assalomu alaykum. Men bahslashish uchun kelganim yo‘q, faqat imoni sustlashganini his qilgan musulmon birodarlardan samimiy maslahat kerak. Universitetning birinchi kursini tugatdim va bu juda og‘ir bo‘ldi. O‘tgan yil maktabda oxirgi yilimda, Allohga shunchalik yaqin his qilardimki – duolarim ijobat bo‘lardi, shukr qilardim, namoz o‘qirdim, Qur’on tilovat qilardim va yomon bir odatimdan qutulishga harakat qilardim. Yaxshi baholar uchun duo qilgan edim, lekin eng ko‘p mehnat qilgan darsimdan B baholar oldim. Grant va meditsina orzularim uchun yuqori natijalar kerak edi. Keyin C baholar oldim, yig‘lab, bu bir sinov deb o‘zimni ovuntirdim, ammo ishlar bundan ham battarlashib ketdi. Do‘stlarim Islomni tark etishdi, men esa chuqur qayg‘uga botdim. Namoz o‘qishda davom etdim, lekin alam to‘xtamadi. Qanday sinovki, yig‘lab, yolvorsang ham yengillik bermaydi, deb o‘ylay boshladim. Hatto yashashni istamaslik, o‘zimni befoyda his qilish kabi qorong‘u fikrlarga borganman. Islomni amal qilishni to‘xtatdim, uning zikr qilinishiga ham g‘azablanib ketdim. Biroq, yuragimda hali ham Alloh bilan gaplashib, go‘yo biror yaxshilik so‘rab yolvorayotganimni topaman. Ba’zan, oldingi ijobatlarimni faqat tasavvur qilganmidim deb o‘ylayman, yoki darsdan tashqari xonamdan deyarli chiqmagan bo‘lsam-da, jazolanyapmanmi deb qo‘rqaman. O‘tmishda bir insonni xafa qilganman va bu uchun afsuslanaman. Endilikda, ayollar haqidagi ba’zi hadislarni yoki hijobning bunchalik katta ahamiyatga ega ekanligini, boshqa gunohlar esa negadir e’tibordan chetda qolayotganini shubha ostiga olaman. Bu meni hamma narsadan shubhalanishga olib keldi – Alloh haqiqatan bormi? Qo‘rqaman va adashganman. Kimdir shunga o‘xshash vaziyatni boshdan kechirib, yana qaytish yo‘lini topganmi?