Faqat Muhtojlik Vaqtida Allohga Murojaat Qilishga Qiynalish

Hammalarga asalomu alaykum. Men musulmon oilasidan chiqqanman, lekin biz eng amaliyotchi boʻlmagan edik. Soʻnggi vaqtlarda, men ilgari hech toʻgʻri oʻrganmaganim uchun, Qurʼonni koʻproq oʻqish, uning mazmunlarini tushunish va toʻgʻri namoz oʻqishni oʻrganishga harakat qilaman. Ammo, bu mening qiynalishim: Men juda koʻp aybdorlik his qilyapman. Xuddi mening hayotimda yomon narsalar sodir boʻlganda, kimdir sevgan insonim jiddiy yordamga muhtoj boʻlganda yoki men oʻzimni juda tushkun his qilganimda, namoz oʻqishim yoki Qurʼonni ochishimni eslayotgandek his qilaman. Faqat men umidsiz boʻlganimda Allohga murojaat qilishim va boshqa vaqtlarda unchalik emasligim, meni xafa qiladi. Baʼzan men hatto amaliyot qilishga harakat qilishga loyiqmi deb ham oʻylayman, chunki men eski odatlarni takrorlab, xatolarga yoʻl qoʻyaman va atrofimdagilarni xafa qilaman. Motivatsiyam yoʻq boʻlganda, namozlarimni izchil qanday saqlashni bilmayman. Men faqat qiyinchiliklar davrida, xuddi men taʼkidlaganimdek, namoz oʻqishga majburlanganimni his qilaman. Rostini aytsam, men keyin nima oʻylash yoki nima qilish haqida juda adashgan holatdaman.