Izchillikka erishish uchun harakat qilib, keyin ruhiy jihatdan tushkunlikka tushish davriyligi muammosimi?
Assalomu alaykum. Men bir xil naqshni takrorlayapman: Alloh taologa yaqinlashish va dinimda mustahkam turish uchun qattiq harakat qilaman, lekin sezmasdan ham yana orqaga tushib qolaman. Buni oldini olish uchun qo'limdan kelgan harakatni qilyapman, lekin bu juda osonlik bilan yuz beradi. Namoz o'qiyapman, duo qilyapman, Alloh taolodan bu holatdan chiqish uchun yordam va hidoyat so'rayapman. Kimdir boshqa ham shunga o'xshash narsalarni boshdan kechirayaptimi? Go'yo ruhiy jihatdan charchash nuqtasiga yetib, asta-sekinlik bilan qurgan izchilligim so'nib ketgandek. Men asosan bir oz tasalli va maslahat izlayapman. Balki bu hayotning kundalik stressi bilan bog'liqdir, aniq emas. Har safar qaytadan qurishim kerak bo'lganida, o'zimni juda aybdor his qilaman. Bilamanki, biz shunchaki odamizmiz, mukammal emasmiz va Alloh taolo Ar-Rahman, Ar-Raheem – eng mehribon, eng rahmdil – va Uning rahmi har doim ochiq. Ba'zan bu butun davr meni o'zimning samimiyatimga ham shubha qilishga majbur qiladi. Har qanday yaxshi so'z uchun JazakAllahu Khayran.