Tushunishga intilaman: Sobiq turmush o‘rtog‘im bizning farqlarimiz haqida haq edimi?
Assalomu alaykum hammaga, Men yaqinda bir musulmon birodar bilan ajrashganimni uning nuqtai nazaridan tushunishga harakat qilyapman. Islomni tanqid qilish yoki bahslashish uchun emasman-chin dildan tushunishni xohlayman. Men 28 yoshli filippinlik-hind nasroniy singliman, sobiq erim (nikohimiz bor edi) esa 22 yoshli hind musulmoni. Yaqinda ajrashdik, u meni sevmay qolgani uchun emasligini aytdi. U his-tuyg‘ulari hali ham borligini ta’kidladi, lekin biz mos kelmasligimizga ishondi. U menga shunday dedi: * Nasroniy bo‘lganim sababli, oilasi meni faqat Islomni qabul qilsam to‘liq qabul qilishini aytdi. U meni faqat o‘zi uchun dinimni o‘zgartirishimni xohlamadi. * Onasi mening yoshi kattaligimni bilardi va u yosh farqini ma’qullamadi shekilli. U madaniyati va dinida erning yoshroq bo‘lishi odatiy emasligini aytdi. * Kundalik hayotimiz mos kelmasligini his qildi. Dubayga birinchi ko‘chib kelganimda, yangi shaharni kashf qilish uchun ba’zi plyaj joylari va kechki maskanlarga bordim. Men kech qoladigan odam emasman; halol restoranlar, shinam kafelar sinashni, sayohat qilishni va yangi joylar ko‘rishni chin dildan yoqtiraman. Unga hurmatim tufayli bu chiqishlardan voz kechishga qaror qilgan edim, lekin u hali ham turmush tarzimizni butunlay boshqa olam deb bildi. * Hozirda ishsiz va ko‘pincha erkak faqat ta’minlay olganda qadrlanishini aytardi. U menga "taklif qiladigan hech narsasi" yo‘qligini his qildi. Birga bo‘lgan vaqtimizda men uni hech qachon pul bilan qiynaganim yo‘q. Hashamatli sovg‘alar yoki moddiy yordam so‘ramadim. Uning yoshligi va hali o‘z o‘rnini topayotganini tushundim. Oddiy tug‘ilgan kungi tabriknomasini ham olmadim-aytmoqchimanki, samimiy xat hech narsa turadimi? Orqaga qarasam, men o‘z istaklarimdan jimgina voz kechayotganimni tushundim. U ko‘proq sayohat rejalashtirishini, e’tiborliroq bo‘lishini, maxsus kunlarni eslashini va o‘ziga ko‘proq ishonch hosil qilishini istardim. Jim turdim, chunki u ish holati borasida allaqachon o‘ziga ishonchsiz his qilayotganini bilardim va uning qadr-qimmatiga putur yetkazishni xohlamadim. Ajrashganimizda, u menga shunday dedi: > "Siz dunyoni bera oladigan odamga loyiqsiz, chunki ajoyib ayolsiz. Bu odam hozir men emasman-hozircha." Endi o‘ylab qoldim: Musulmon birodar nuqtai nazaridan: * U ishni amaliy va yetuklik bilan tugatdimi? * Din va oila qabuli ko‘pchilik musulmon hind oilalari uchun shunchalik og‘ir masalalar bo‘ladimi? * Uning muhabbati haqiqiy edi, lekin kelajagimizni ko‘rmadimi deb o‘ylaysizmi? * Yoki u chiqish yo‘lini xohlab, bu fikrlarni vosita sifatida ishlatganga o‘xshaydimi? Men uni yomonlash uchun kelganim yo‘q. Unga hali ham hurmat va g‘amxo‘rlik his qilaman. Faqat uning tomonini tushunishga harakat qilyapman, chunki muhabbatim chuqur edi va nega muhabbatning o‘zi bizni birga tuta olmaganini tushunishga qiynalyapman. JazakAllohu xayr o‘qiganingiz uchun.